Odcinek opowiada o końcu II wojny światowej w Europie i o tym, jak w ZSRR traktowano weteranów oraz inwalidów wojennych, których często spychano na margines mimo ich zasług. Narrator przywołuje też szkolne wspomnienia z poszukiwania weteranów do rozmów, pokazując, że oficjalny obraz wojny bywał fałszywy, a prawdziwi frontowcy rzadko chcieli o niej mówić.