Добрий вечер моі малы діточкы видам вас барз сердечні в проґрамі на добраніч Значыт Байочкы Для вас наймолодшы Жебы ся вам добрі і смачні спало Послухайте Як липняне сонце доміга і мали баі Байкы і оповіданкы Лемків під редакцийом Юрка Стариньского і Анны Рыдзанич О баранку Мулинку і Кыів самобию Давно давно тому жыли обід себе дває братя Сидор і Афтан єден так богатий же підны люде приходили до него зарабяти а другій не мал зас нич Адже і кавальця хліба А ід А втане до свого брата повідат женам під ногу Може даст ти хоц кавалец хліба пішол бідний брат до богатого просити ізд Сидор сідил при глуздо заставленым столі зо своіма гіздцями Дай Боже щестя привитал ся Ахтан входячы до братовой хыжы але нихто ани не звернул на него увагы сіл сына на пецку і жде аж дахто дашто мурече Мужу дал бы с брату хоц кавалец хліба одзыват ся вкінци братова Мал бы м давати дзядовы обрушыл ся Богач Є тато твій брат припомнула мужына Ґазда рад не рад пішол до коморы і принюс заміст хліба фалаток соломины А маш ід до чорта може тамты дадут фалат шолдры Грюк бідно зо спущеном головом з солонином за пазухом вернул бідак до хыжы А не повідала м тішыт ся жена кєд бы м Тя не післала то бы с николи не пішол Але жено він повіл жебы м пішол до чорта по шолдру Зытхнул засмучений автап Подарувана солонина на долго не старчыла і зас треба было старати ся о іджыня для родины Підак позберал ся і пішол в світ як му богатий братрюк чорта глядат На краю велького ліса стояла нова жыдівска корчма Пане корчмарю дайте мі кывалец хліба бомбарз з голодны попросил Афтан А де ідеш чловеча звідує ся корчмар даючы му скыпку хліба Іду чорт оглядати лем не знам де Повідают же за двома горами на краю ліса в корчмі подібній до мойой урядуют чорты Зазрій до мене як будеш вертати Добрі одповіл бідак і пішол далі В Зеленій долдині помедже двома горами стрітил невеличкого старця Дідусь в капелюсі з перком Старій і кус Прикісній гунці был барз цікавый дето подорожник іде Лем уважай Престерігал коли чорты будут давати ты великы грошы немер лем прос жебы дали ти баранка што стоіт за дверями За ден Прешол другу гору і на краю ліса взріл стару корчу з повыбываныма выглядами оплетеныма паучыном золото дукаты Вказує на сусікы выполнены грошами на чорно позбераний корчмар о подологастій осмаленій твари А восте хоц єдного нахваряют подібны до него слугы Знате што Дайте мі лем того баранкы за двери попросил автор вертат з баранком на руках По дорозі в долині зас стрітил дідуся в Ґлунці А што мі по тым звірятку звідує ся тоты грошы замінили бы ся в попел а варанок ты іх даст одповіл старец Як то Ано постал го на землю розказал дідусь Коли так зробил почул як дідусь вымавят заклятя Стрыже баранок ужками роздає дукаты мішками бе забечало тихідско звірятко і зачало стрічы ужкам зараз з малого пощка осыпали ся золоты дукаты аж докола наросла гора горошы бідак лем очы притерат зо здивліня бо не може Звірити в такє чудо А не повідал єм одозвал ся старец з того баранка будеш мал великій пожыток Афтан выпхал грошы до кышені взял баранка під пазуху і вартат домів По дорозі зас му пришло проходити коло жыдівской корчмы тай вступил Пане корчмарю повідат вкажу Вам цікаву штуку а в кажде Не противит ся корчма Стріже баранок ужками роздає дукаты мішками выповіл Маґічне заклятя афтан і за хвилю в обіх баранках появило ся полно грож Корчмар як тото взріл зараз повідат Та де бы сте ішли на ніч домів преночуйте в маны афтан ся згодил і льюг спати Кочмар на тото Лемку выдал Казал своім слугам забрати баранка якій давало грошы а в його місце принести правдиве звірятко зо стайны Рано з замінаным баранком бідак выбрал ся в дорогу дому Жено посмотр якє чудо тішыт ся од самого порога і ставит баранка на землю Стріже баранок уж ками роздає дукаты мішками Выповідат заклятя а баранок ани руж Просит другій раз і тераті і нич баранок лем бельчыт Ой мужу тобі цілком розум одняло сміє ся жена То што лем звіря Смутний позберал ся другій раз і пішол в світ чорт глядати зас пришол до той самой корчмы Пане корчмарю дайте дашто зі Сибом ослаб просит А де зас ідете звідує ся примыльній корчмар баранок уж надає дукатів та зас ідучорт оглядати одповіл застараний Коли будеш вертал то зайд до мене попросил на пожегнаня корчмар В долинці помедже горами зас стоял дивний дідусь Памятай жебы з єдно разом не брал ниякых грошы остерігал Коли Тя будут нима кусити попрос о невеликій млинок што стоіт за дверями Бідак послухал і пішол далі А вос же золотых дукатів нагваряют го чорты підсуваючы скрыню з грошами Дайте мі лем тот невеликій мулинок што стоіт за дверями попросил Гнет взял подарок на плечы і пішол В долинці ждал на него дідусь Ой дідусю а што мі по якысым млинку Грошы были бы ліпшы на річы бідак з млинка буде ж мал корыст а з грошы то нич бы не было повідат старец постал го на землю розказал і выповіл лем два слова Млинку мель бідний зас очы притерат і не може ся над бо з млинка зачало вылітувати іджыня питя і інчы ріжности Мал стариз рацию не будеме уж голодувати подумал собі втішений і пожегнал ся з дідом Предвечером з мылинком на плечах голошол до корчмы Но пане корчмарю зас Вам вкажу цікаву штуку кричыт од двери А барз бем на тото рад одзыват ся хытрый корчмар Афтан поставил млинок на середині корчмы і выповіл заклятя млинку мель З мулинка зараз зачали зсыпати ся розмаіты смаковикы і вшыткы засіли гостити ся тым што мулинок намову Претіж не піддате на нич в далеку дорогу просит зас кочмар ліпше Вам буде як в нас приночуєте Афтан пристал на кочмарьову пропозицию Положыл ся до свіжой постелі і змучений дорогом над сну В тым часі кочмар з услугами підмінили чародійскій млинок Рано бідний взял підмінений млинок і пішол домів Жено тепер хоц не маме грошы ничого не буде нам бракувало поставил млинок на долины і повідат Млинку мель Але млинок ани ся не рушыт на нич ся здало выповіданя заклятя по раз другій треті Того вечера родина бідного пішла спати голодно Рано Афтан зас позберал ся в дорогу Та де ідеш глядаш якысых чудів а в хыжы далі біда на річе жена Афтан нич на тото не одповіл рушыл лем раменами і пішол в світ Зас пришол до корчмы на краю ліса Пане корчмарю дайте дашто істи бо од вечера єм нич нею і не мам силы далі іти Попросил А што твій млинок не намолол ты ріжности звідує ся хытрый корчмар Якоси вшытко што приношу зо світа в моій хыжы тратит свою чародійску силу Пойдат до трьох разів штука та іду послідній раз чорт оглядати Посмутніл бідак Кочмар підсунул му та релик замішкы і повідат А не забуд як будеш вертал зайд до мене та все заходжу одповіл встаючы од стола В долині ждал на него старий дідусь в Капелюху з перком і в прикісній гунці Зас ідеш до чортів звідує ся старец а знате іду по раз послідній жебы бідну свою долю одмінити Не забуд же не вільно брати од них ниякых пінязи наказувал дідусь тев наразі вшытко сходит на шыло бо не мам жадного богатства нарікат бідак терпливости порадил старец За тверями вісит кый заміст орожы прос о него Пішол бідак до чортівской корчмы і зас перед очами міняют ся му кольорами золота і срібла розмаіты горошы дукаты грайцары чує нагваряня корчмаря його слуг і уж был бы дал ся наговарити кєд бы не припомнули ся му слова дідуся з Долинкы Ані дякую кєд бідний єм ся вродил то і бідным приде мі омерати рече чортам Дайте мі лем тот кый што вісит за дверями вашой корчмы взял кый на плечы і зас пришло му вертати домів презелену долину Што мі з того кыя зачал нарікати лем взрів дідуся Не марут лем постал кый на земли знетерпеливил ся дідусь Все мі якысы штукы вказуєте а потім нич з того не выходит нарікал автан ним положыл кый на земли Кыю бий розказал дідусь А Кый як не піднесе ся з землі як не зачне бити бідака по плечах Йой Йо ой дре ся бідний А то за што ся так нам і знущате Жебы с навчыл ся розуму тлумачыт дідусь за чым ходил ліс до того корчмаря і за каждым разом в него ночувал Бо мя добрі голостил і ойчыт автан А ід тепер до него з тым кыйом і в кажму штуку розказал дідусь і пішол бідат з кыйом на плечах до жыдівской корчмы Витайте пане корчмарю кричыт од двери тепер тея вам в кажу штуку А багарз буду рад тішыт ся корчмар і рукы аж затерат же ся му зас даяке чудо даст підмінити Знял автон кый з плечы положыл на підлозі корчмы і речы Кыю бий А Кый як не зачне быти корчмаря його спільників по плечах аж в корчмі зробил ся єден великійял А достуж дост просит корчмар А за што за што ойчат єден спільник през другого бокый далі перескакує з плечы єдного на другого і далі бє по хырбетах Наперед оддайте мі мойого баранка зажадал афтан Йой Йой скричал ся з болю хытрий корчмар але далі циґанил Претіж взял єс го на мотузку Не циґан корчмарів повідат Автан Кый далі был в роботі аж кочмар не вытримал А вос сиро припровад того баранка бо ня цілком тоткый самобий затолче пішла кочмарьова дівка до коміркы і припровадила баранка Стріже баранок ужками роздає дукаты мішками розказал бідак Баранок запечал і зараз зачали з неголітувати дукаты Побыте през Кыів товариство смотрило з жальом як бідак ховат золоты дукаты до кышень Но а тепер оддайте мі мій млинок Ну знаш зачал противити ся корчмар Я не мам ниякого млинка Кыів бий шмарил заклятя Афтан і зас Кый самобій зачал танцювати по плечах корчмаря його спільників Ай ай кричали з болю Сиро выйойчал корчмар А принес же і тот млинок най тот чортівскій кыйуш называ це небі Полетіла скоро дівка корчмаря до коміркы і вынесла млинок Кый перестал літати по плечах неуцдивого корчмаря і його компанів Мыленку Мель выповіл заклятє афтан і на землю зачал сыпати ся ріжности То заплата за мою гостину рік на остатку і вышол а вшыткы шмарили ся на намелены специялы Зачали выдерати си іх з рук так же лем натолкли собі придым іщываци синяків Вкінци вернул домів з баранком на мотузку мудинком під пазугом і кыйом самобийом перевішеным през плечы Но смотте тепер уж нам ничого не забракне Повідат втішений од довері Поставил баранка на середині кухні і рече стріже баранок ужками роздає дукаты мішками Бе Солодко завечал баранок і ґу радост цілой родины зо звірятка налетіли золоты пінязі Радіст в автановій хыжы не мала кінця коли за хвилю з млинка зачали сыпати ся ріжности І не лем шолдра але ікобасы сыр солодкы марцепаны і оволчы з далекых краін Но мужу не ходил єс дармо по світі ді жыла ся жена Тепер міг афтан заплатити з цидорови за фалат солонины Сыночку а ід до стрыка рече най пожычыт нам корец на зерно Іщы того самого дня хлопец пришол до богача Стрыку просит няньо прислаленя жебы м пожычыл од вас корец на зерно Е Та як мам пожычыти вымат ся богач отец ходил дес світом невідомо де може навлю деякого брид зерна і запаскудит мі корит Но претіж ты го не зіст обрушыла ся його слова жена і богачнек вынюс порожній корец Коли хлопец ним увернул отец наклал до нього полну дукатив Іщы раз ночку підеш до стрика однести тот корец як будеш го оддавал шмар ным з цілой силы на середину хыжы Наказал Іхнет сын пішол до стрыка Добрый вечер отец дякує за корец і фалат солонины Повідат на порозі або гарзо женом Анна здоляли одповісти бо хлопчыско в єдній хвили з цілой силы трісну ним о підлогу Наперед робил ся єден велькій дуркот а потім дало ся чути черканя деревяний корец розлетіл ся на дрібны кавальчокы З за желізных обручы выссыпали ся золоты дукаты Богач не годен был выречы ани слова Де він набрал тыльо грошы Думал собі потихы Вкінци не вытримал і пішол брата ся зівітати дал єс Міфалаток Солониний казал іти до чорта просити о шолдру таємтя послухал і смотр што мам І вказал му чародійского баранка і млинок і вшыткы чуда што з них повылітували Богатий вытріщыл очы і повітат Буде жыведіл а іщы не тыльо будума Вернул домів казал вытягнути з кутця і забыти найвекше паця Мясо наклал на ліс і поіхал в світ до чортівской корчмы Коли заіхал перед вечером отворила ся пред ним шырока барам Богач вігал возом до чортівской Загороды а брама заперла ся за ним на все Докола вшытко зачало ся трясти вдарили перуны а в земли отворила ся велька простор огі В єдній хвилі ротівску котму разом з дрістным бра том пірвала горіяча лява А встановы зачало ся добрі вести Люде до него приходили не лем на роботу але і на гостину Відоміст о його поводжыню Дішла і до паньского двору Гнат пришол до негостину сам пан двору Докола ведит такій достаток і ся звідує А одкаль тото маш а в тан Ґазда вказал пану і баранка і млинок Жыдиі повіл за Здисний пан і зараз кєд лем Увернул послал своє войско одобрати чородийскы річы вошли паньскы гайдукы з ґеверарами на автоновый подоворец З розказу нашого найяснійшого пана оддай чародійского баранка і мулинок Рюк найстарший офіцер Оддам або і єй одповіл сміло Афтан На тото ґамбы гайдуків выдолжыли ся до здіваня Кыю бий розказал а зза його плечыл вес скочыл кый самобій і зачал вдаряти гайдуків по плечах ой ой чуто было єдно велькє сковычыня Гайдукы Літали докола подвірця а кей самобий як тін за нима Вкінци зрозуміли же нич ім не остало як втечы з загороды Овтана Урра кричали люде з другой стороны плота а дворскє войско втікало аж ся за ним курило Нагнеска то уж вшытко моі діточкы Мамна Дюже подабала ся вам байочка а тепер спийте уж добрі Добра ніч чытала Моніка Тиловска
