На добраніч #112 - 19 IIІ 2016 З краіны басні байка
Еп. 112

На добраніч #112 - 19 IIІ 2016 З краіны басні байка

•

Опис епізоду

Odcinek „Na dobranoc“ nr 112 to bajka „Z krainy baśni“, oparta na utworze Henryka Sienkiewicza, w której wróżki obdarowują śpiącą księżniczkę różnymi darami. Finał podkreśla, że uroda, bogactwo i inne zewnętrzne cechy przemijają, a dobroć jest najważniejszą i najbardziej trwałą cechą człowieka.

Автоматычна транскрипция

Добрий вечер діточкы Витам вас барз сердечні в проґрамі на добра ніч
і запрашам на байку на основі басні Генерика Сєнкєвича під наголовком З
краіны басні байка За горами за морями в далекій Краіні Чарів при
колысті малой княгыні зобрали ся добры ворожкы зо свойом королевом І коли
окружыли княгыню і смотрили на єй спяче личко королева повіла Най кажда
з вас даст єй якысий цінний дар подля своіх можности і охоты
На тото перша ворожка котра похылила ся над спячом дітином повіла Я
даю ти чар красоты і силом свойом причыню ся до того же
хто пізрит на твоє лице подумат же взріл найкрасший ярній квіток Я
повіла друга дам ти прозрачны і глубокы очы як вода Я дам
ти шмытку постат молодой пальмы озвала ся третя А я повіла четверта
дам ти великій золотий скарб котрий дотепер вкрывал ся глубоко глубоко в
земли Королева задумала ся през хвильку а пак звернула ся до ворожок
і так ім повіла Краса чловека і квітів вяне Прекрасны очы гаснут
разом з молодістю а і в молодости часто закрывают ся сильзами Вітер
ламле пальмы і похылят шмыткы постаті Тот хто не розділят золота медже
людми тот выкликує іх ненавист до себе а хто го розділит тому
остане порожня скрыня Зато вашы дары сут нетырвалы А што є такого
тырвалого в чловеку І чым ты ю обдариш о королево наша звідували
ворожкы Я дам єй добро сонце є прекрасне і ясне Але коли
не огрівало бы земли было бы лем мертво світячом брилом добро серця
Є тым чым тепло сонця Оно дає жытя Краса без доброты є
як квіт без запаху або як храм без Божества Очы можут подивляти
такій храм але душа не найде в ним спокою Богатство без добра
є лем самолюбством навет любов без добра є лем огньом котрий палит
і нищыт Знайте же вашы дары мыняют а добро тырват Є оно
як джерело з котрого чым веце воды вычерплеш тым веце ти єй
наплыне Адже добро то єдиний невычерпаний скарб Тото повівшы королева ворожок похылила
ся над спячом дітином і коли доткнула руками єй серця повіла буд
добром І на тым гнеска кінчыме І памятайте же добро то найважнійша
примета чловека Дякую Вам барз сердечні за увагу Лігайте уж до постели
добраніч чытала Моніка Тылявска