143 - На добраніч #143 - 5 XI 2016 - М. Тылявска - Метелик ч. 1
•
Опис епізоду
143 - На добраніч #143 - 5 XI 2016 - М. Тылявска - Метелик ч. 1
Автоматычна транскрипция
Добрий вечер дорогы діточкы Витам вас барз сердечні в проґрамі на добраніч і запрашам на байочку мойого авторства під наголовком Метелик запрашам В єдным селі далеко далеко в лісі была сой прекрасна зелена лука на котрій росли найкрасшы квіткы світа На тій уці все было полно метеликів вшелеякого рода Тоты метеликы зберали пивок з квітків і розносили го по цілым світі жебы в каждым місци на земли росли кольоровы квіткы І вшытко бы было крас кєд бы не зла ворожка окропечна велика цима котра заздростила метеликам іх красы і кольорів Єдного дня коли метеликы назберали уж цілий пивок і мали вырушати в світ Над луком явил ся зловорожый тін То кружыла над нимац чарівниця з той заздрости шмарила она на вшыткы металикы злий чар І нараз вшыткым З іх барвных крыл сникнули кольоры вшыткы зробили ся чысто білы Ох І што мы тепер зробили заплакала королева метеликів Без нашых кольорів не можеме запилити квітків і покрасити іх кольорами На світі не буде уж ани єдного квітка Нагли вітер засвистал а в повітри дало ся чути тихій голос металиковой ворожкы Жебы одчарувати злий чар Мусите найти радуху лем завдякы ней одзыскате своі кольоры Памятайте лем же радуха выходит на небо лем коли світит сонце а з неба ллє ся теплий дощ Мусите до ней дотерти перелітуючы медже краплями дощу бо інакше вашы крыла замокнут і поторгают ся Коли осягнете ціль вшыткы нараз мусите сісти на радузі і ждати аж заліє вас она своіма кольорами Коли метеликова ворожка зникнула метеликы почули першы крапли дощу і мусіли скоро поховати ся медже дерева Над луком зачала вказувати ся прекрасна кольорова радуга Але дощ был так сильний же ниякій метелик не одважыл ся вылетіти з крыівкы Наступного дня было так само і наступного і наступного В тот спосіб николи не дотреме до радухы люде уж ся чудуют чом квіткы не квытнут а мы фурт сідиме в місци Метеликова ворожко помож нам закликал єден з метеликів Ворожка ся явила Ворожко повіч нам ци неє якысой інчой можливости на покольоруваня нашых крыл Є мусите найти чловека котрий Вас зрозуміє і помалює вашы крыла Але уважайте вельо люди імат металикы і заперат іх в шкляных клітках одкаль уж николи не выходят жывы По тых словах ворожка зникнула Я полечу повіл найменший з метеликів Де ге звідали інчы Полечу до міста до люди і найду такого чловека котрий нам поможе Але барз небезпечне і риску Бо так мал на імено найменший з метеликів Дам раду не трапте ся найду поміч Інакше світ николи уж не буде виділ красы квітків і не почує іх чудового запаху По тых словах метелик замагал крылами і полетіл в сторону міста там де жыло найвеце людскых істот Часто іх виділ Были величезны і все чудачні попискували на іх видок літаючы і магаючы руками Было то дост небезпечне бо выстарчыло легко доткнути крыла жебы го ушкодити і металик на все перестал бы літати На тоту думку і рисок аж ся затряс але місто было уж близко Тепер не міг ся софнути його велика метеликова родина рахувала на него І нагнеска то уж вшыткы дорогы діточкы Як дале поточыла ся істория ци метелек нашол поміч в чловека Дознате ся того в наступным одтинку а тепер лігайте уж до постели Добра нічытала Моніка Тылявска
