153 - На добраніч #153 - 4 II 2017 - Подкарпатскы народны казкы - О паробку якій принюс сонце зо шкляной горы ч. 2
Еп. 153

153 - На добраніч #153 - 4 II 2017 - Подкарпатскы народны казкы - О паробку якій принюс сонце зо шкляной горы ч. 2

•

Опис епізоду

To drugi odcinek bajki z tomu „Podkarpackie narodne kazky“ o parobku, który ma odzyskać słońce ze Szklanej Góry; wcześniej wyruszyli też jego starsi bracia, lecz nie dotarli do celu, zwabieni po drodze przez pokusy. Najmłodszy brat, po okazaniu dobroci małej myszce, dostaje od niej wskazówki, wybiera najgorszego konia i zardzewiały miecz, a odcinek kończy się w chwili, gdy nadal jedzie do celu.

Автоматычна транскрипция

е ті Оо Добрый вечер діточко Витам Вас барз сердечні в проґрамі на добра ніч і запрашам на другій одтинок байкы під наголовком О паробку якій принюс сонце зо шкляной горы З книжкы Подкарпатскы Народны Казкы Запрашам Вас барз сердечні і пішол в дорогу найстарший з братів Але дорога была тяжка і вельо покус по дорозі на котры ся злакомил паробок і до ціли не дотер В хыжы долго ждали брата але не вертал Зато середній брат повіл Я піду найду сонце і брата мого Взял скыпку хліба на дорогу і пішол коли был уж праві на місци присіл при замковых воротах жебы ся наісти і силу набрати Товды явила ся при ним мала мышка котра запищала Борз єм холодна Най мі куствого хліба але пожалуєш Але брат одогнал мыш і рушыл на замок до короля попросил го о коня і шаблю Король казал му выбрати сой што хоче Середній брат выбрал найліпшого коня і найліпшу і найбарже блистячу шаблю і рушыл в дорогу Але і він скоро ся злакомил на покусы якы злы силы му підставляли під ніс і на місце не дотар коли середній брат не вертал долго Наймолодший рішыл піти і ім помочы а при нагоді увільнити сонце зо шкляной горы Але його няньо барз ся боял же і наймолодший сын ся не верне а він сам остане на старіст Не трап ся няню напевно собі пораджу Взял скыпку хліба і рушыл в дорогу Коли пришол на місце сіл при замковых воротах жебы ся поселити Втовды і при ним явила ся мала мышка і попросила Піпі піпі піпі Дай мі кус хліба бом барз холодно а не пожалуєш Сам не мам за вельо бишко мала Але маш прошу старчыт для нас двоє І шмарил піл скыпкы звірятку Ты с не такій скупих як твоі братя І серце маш добре бі За твоє добро Я тобі добро модплачу Кєд хочеш остати ся на Шкляну Гору то выберз собі з царскых конец того котрий стоіт при стом леві што на ним лем скоро і косте што кулярий на вшыткы ногы і шаблю вос тоту котра лежыт в <unk> комнаті котра є найбарже чавіла і топа Пішол паробок до замку і зробил так як му мышка зала В <unk> хылеві нашол худого коня а в <unk> комнаті найбарже арджавіл і тупу шаблю І взял того коня і тоту шаблю на дорогу Коли всіл на того коня котрий ледво выліз на своіх ґанчуватых ногах вшыткы зачали ся з него сміяти Лем наймолодша королівска дівка не сміяла ся з него лем го пожалувала А то зато же тот паробок барз ся єй сподабал І она барз жалувала же уж неодолга і він пропаде без сліду Прецінна такым кони ани през поле не перейде А што допіро на шкляну гору Але він іде на тій худій шкапі а вшыткы люде котры до той поры были смутны лем як го взріли то ся зачали в голос сміяти ха Тот де барак на куллявіш капі і зарджабом шабльом хоче бабу босорку єй тыредівкы босоркы і трьох зятів босораків побідити І золоты яблочко зо шклядой горы придасти Ха ха Сміяли ся і прозывали його і коня Коли парубок вчул тото вшытко то уж уж бал зейти з коня і вернути ся назад але втовды припомнул собі раду Малой Мышкы і іхал далі І на тым гнеска кінчыме дорогы діточкы Як порадил собі наймолодший з синів то го дознате ся в наступных одтинках А тепер лігайте уж до постели Добра ніч чытала єй Моніка Тылявска лютя Три крытя ге ген