157 - На добраніч #157 - 18 III 2017 - Подкарпатскы народны казкы - О праобку якій принюс сонце зо шкляной горы ч. 6
Еп. 157

157 - На добраніч #157 - 18 III 2017 - Подкарпатскы народны казкы - О праобку якій принюс сонце зо шкляной горы ч. 6

Опис епізоду

Odcinek „Na dobranoc“ to czytana bajka z podkarpackich ludowych opowieści o parobku, który wędruje po słońce ze Szklanej Góry. W pokazanym fragmencie bohater po drodze spotyka zaczarowaną gruszę, kwiat i źródełko, rozpoznaje w nich podstępy czarownic i idzie dalej w stronę góry, a dalszy ciąg zapowiedziano w kolejnym odcinku.

Автоматычна транскрипция

о Добрый вечер діточкы Витовас барз сердечні в проґрамі на добра ніч і запрашам вас на наступный одтинок байкы під наголовком О паробку якій принюс сонце зо Шкляной Горы з книжкы Подкарпатскы Народны Казкы Catu<unk> выданя Подкарпатского Общества Наук з <unk> рока Ішол він ішол і нараз видит груша ся на дорогу перегилила і єдна грушка жолтіє свіє ся до негорда груша подумал паробок але кєд она в чужій загородці выросла мі єй не треба Як лем тото подумал в грушках пала з дерева і просто перед його ногы насеред дорогы полетіла І так тя не піднесу І одтрутил єй шабльом на бік груша на тото засвистала зарыдала і водом ся розляла Посмотр яка то гроша была зачудувал ся паробок і зараз здогадал ся же то была єдна з босорок Ішол він дальше і тепер іщы барзже на себе уважал Іде через поле через зелену луку і видит при стежці росте прекрасний квіточок похылят ся і сміє до него Станул паробок бо барз пребарз йому тот квіточок ся сподабал і подумал собі го зорвати і занести королівскій дівці котра в королівскым замку за ним тужыла Але лем як собі тоту дівчыну припомнул то пришла му тіж на думку мала Мышка і його кін што го на третім мості лишыл І припомнула му ся тіж грушка котру кєд шабльом розтял то зарыдала і водом ся розляла Недовіряючы пізріл на квіточка і повіл Дармо ся смієш до мене не звык єм квітків з чужой загорідкы рвати Але коли перейти коло квітках тіл він свою головку похылил і дорогу му загородил Не люблю я такых квітків котры ся погынают і дорогу мі заставляют Повіл паробок і шабльом одсунул квітка з дорогы зарыдал квіток впал на стежку і в порох ся розсыпал Посмотр же якій то квіток был Зачудувал ся але і втішыл же зо штырьох бо сорок уж лем дві остали І лем дві ма перемочы Кєд ішол так собі дальше через горы через долины то штораз барже приближал ся до шкляной горы а од золотого сонечка было штораз теплійше Чым дале ішол тым барже ставал ся змучаний і задышаний Нараз станул на вершку єдной полонины і повіл Мушу зойти кус з дорогы поглядам крыничанькы і напю ся воды бо од прагніня ся за душу Але не мусіл він з дорогы сходити бо на вершку полонены під деревом крыниця плынула Што то за креницяш то на вершку полонены є в ней так вельо воды подумал паробок чысті ся вода з джерельця аж засміяла ся до него чекай чекай аж я свою шаблю од босорацкой кырвы в воді замочу Замочыл шаблю води але не міг єй гмыти ани воды ся напити Джерельце застихло зарыдало Вода закыпіла і дымом ся розышла Посмотр што то была за крениченька засміял ся паробок і весело пішол в дальшу дорогу уж про змучыня і прагніня забыл і ани воду напити ся не хтіл А што было дале Того дознати ся в доступным одтинку Нахнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу Добраніч чытала Моніка Тилявска кры