159 - На добраніч #159 - 1 IV 2017 - Подкарпатскы народны казкы - О паробку якій принюс сонце зо шкляной горы ч. 8
Еп. 159

159 - На добраніч #159 - 1 IV 2017 - Подкарпатскы народны казкы - О паробку якій принюс сонце зо шкляной горы ч. 8

•

Опис епізоду

To ostatnia część podkarpackiej baśni o parobku, który ma przynieść słońce ze Szklanej Góry. Bohater dociera na szczyt, zabiera złote słońce z królestwa baby-bosorki, dzięki czemu u króla znów robi się jasno, a w nagrodę otrzymuje księżniczkę i połowę królestwa.

Автоматычна транскрипция

При інесе ге дві О Добрый вечер діточко я витам Вас барз сердечні в проґрамі на Добраніч і запрашам вас до книжкы Подкарпатскы народны Казкы I выданя Подкарпатского Общества Наук з <unk> р Байка під наголовком О паробку якій принюс сонце зо шкляной горы Неска уж остатній одтинок Запрашам Станула втовды кобыла перед паробком і пойдат ге га сідай на мена мі ґаздо г лем ся ге ге добрі ґрыветы ремай Сіл паробок на коня а там тот в хмари а пак понад хмары іщы высше полетіл аж на вершок Шкляной горы з паробком долетіл Сягнул паробок з вершка горы золоте сонечко і взял зо собом Кєд одышол З сонечком з королівства в котрым жыла баба Босорка єй три дівкы Босоркы і єй трьох зятів босораків якы колиси в тым царстві панували То в цілым королівстві зробила ся темна ніч А кєд перешол паробок до царства свойого короля то там де ішол там робил ся ясний ден Так дошол паробок побідник аж до королівского замку і передал принцесі золоте сонечко ой жебы м не забыла повісти перенюс і він своіх двох братів Втішыл ся барз старий король поставил вшыткы три дівкы перед паробком пабітником і повіл котру собі выбереш то тота буде твоя а до того іщы піл королівства достанеш Выбрал паробок тоту наймолодшу котра колиси з выгляду тужливо за ним смотрила Взял і половину королівства Наступны дві дівкы короля оддали ся за братів паробка Побідника І выправили они вшыткы такє весіля якого іщы на світі не было І я єм гын была мед і палюнку єм пила І з паробком і його братями єм гуляла Аж чого єм ся дознала то Вам єм оповіла А на конец жыли они вшыткы долго долго і щестливі І нагнеска то уж вшытко дорогы діточкы о тыжден уж нова байочка Але іщы не здраджу яка А тепер ліхайте уж до поставы Добра ніч чытала Моніка Тылявска крытя ге ген