40 - На добраніч #40 - 24 V 2014 - Мамко куп мі книжку - Анна Гальчак
•
Опис епізоду
40 - На добраніч #40 - 24 V 2014 - Мамко куп мі книжку - Анна Гальчак
Автоматычна транскрипция
Добрий вечер діточкы днеска зас зазераме до антолоґіі дітячой поезиі Мамко Купмі книжку і внеска для вас пару вершів котрых авторком є Анна Хальчак Запрашам Вас парз сердечні рідне слово люблю Тебе рідне слово бо ты моя сила мене мати рідным словом перша ословила Вчыла м я світ познавати посылала в школу жебы м і там розвивала свою рідну мову Може є і такій в світі што своє загладит За допче го во сумліню а чужого глядат Такій чловек ся сам з собом не може гордіти ліпше было ся такому на світ не вродити ліпше было про такого німому остати як языком своі слова перекручувати рідне слово помож ты нам свого ся тримати бы сме славний одказ предків могли дотримати Не дайме ся легковажні свого одгварити бо будеме як ван дракы по світі блудити треба на памяти мати в рідным слові сила Наша мама нам ту силу в дарунок привела А як бы і тяжко было кєд бы ся дізнала же єй досконала жертва малу ціну мала Люблю Тебе рідне слово Бо ты моя пиха од колыскы погріб самий душа тобом дигат лет хмарочок плыне мала хмарочка за ньом зас дальша сива Ци то на ден погідний а ци на літню зливу Позерам я вызерам ци не закрыют небо Та як видно все далі плынути Далі ім треба осін в лісі Катулят ся листок дале штораз дале Мішат ся з тамтыма што уж глоных пали Вслухую ся в тишу штоси як бы пискло то уж на остаток серце дыргло в листку шум і шурхіт листя з деревом пращаня ой Гыне іх в лісі не до зрахуваня Скупе сонце Забило сонечко з рана выходити уж нам так не хоче як в літі світити Аж коло полудня кєд дакус загріє скупо поза стромы на люди ся сміє Та де тота сила Та де тота жара Што в літі нас горіла де же ся сховала посмутніли люде пташкы не співают пред северным вітром в скрышу ся ховают Аж В ярі як сонце зас нам зачне хыріти зачнеме ся вєдно на земли тішыти квіток в вікні на віконци выріс сінию краск квіт Я в красі тій виджу цілий цілий світ Квіт малювал маляр в час коли я спал біло білым пензльом кольоры му дал Дуга гопкала єм по бороздах сіла єм на меджу а уж ся так як принцеса медже квітьом виджу Пташкы собі там в конарю співают радісно одраз чую мому серцю тісно в грудях тісно дулга як тот пантлик чыста воду пєс потока огопила край карпатскій од бока до бока Кому Кому за тот образ треба дякувати Не знам кому таго треба в серцю заховати Вірна любов Мусіла голубка жаль великій мати не ішла з другыма зеренця дзьобати Мусіла голубка барз міцно любити кєд уж ани воду не ма дя купити З голубці приклад можно собі брати Хто зна так як она вірно любувати Хто зна як голубка за другом жаліти тот мусял так праві як она любити голупко голупко тяжкы твоі жалі кєдти ани очка сухы не зостали аж по саму землю головку клонила Долгій час не іла водичку не пила Холубицьо біла Жывотас ся здала З любви ґу голубку легко єс гмерала Не будеш голубко понад сад літати Будеме Тя з честю вічно споминати Нагнеска то уж вшытко Дякую Вам барз сердечні за увагу Добра ніч дорогы діточкы
