На добраніч #41 - 31 V 2014 Мамко куп мі книжку Іван Головчак
Еп. 41

На добраніч #41 - 31 V 2014 Мамко куп мі книжку Іван Головчак

•

Опис епізоду

Odcinek programu „Na dobranoc“ poświęcony jest dziecięcej poezji Iwana Hołowczaka z antologii „Mamko kup mi książku“. W recytowanych wierszach pojawiają się motywy rodzinnego domu, języka, gór, przyrody i nocy, a całość ma spokojny, kołyszący charakter.

Автоматычна транскрипция

Добрий вечер діточкы Запрашам Вас на проґрам на добраніч а днес К
зазриме до антолоґіі дітячой поезиі Мамко Кубмі книжку Автором днешніх вершів будезазриме до антолоґіі дітячой поезиі Мамко Кубмі книжку Автором днешніх вершів буде
Іван Головчак Запрашам Што я за Лемко Што я за Лемко ШтоІван Головчак Запрашам Што я за Лемко Што я за Лемко Што
ж я за чловечок пішол єм за море позбыл ся словечок позбылж я за чловечок пішол єм за море позбыл ся словечок позбыл
ся Словечок та рідного краю Внукы уж по свому ани кус неся Словечок та рідного краю Внукы уж по свому ани кус не
знают знают по анґлийскы тішат ся німецком слово рідне гмерат шкверчком підзнают знают по анґлийскы тішат ся німецком слово рідне гмерат шкверчком під
припецком А колиси матір вчыла нас ним жыти поважати люди в серциприпецком А колиси матір вчыла нас ним жыти поважати люди в серци
край носити люди я поважам А як тебе слово жытя тобом крутиткрай носити люди я поважам А як тебе слово жытя тобом крутит
як тот верр половом Горы нашы горы стоят як підпоры Все сяяк тот верр половом Горы нашы горы стоят як підпоры Все ся
так здавало жебы небо впало Але горы снают небо підперают берут готак здавало жебы небо впало Але горы снают небо підперают берут го
на плечы А кєд прийде вечер небо на них дрімат місяц свічкуна плечы А кєд прийде вечер небо на них дрімат місяц свічку
тримат Світит му до дідня Земльо моя рідна яка ты высочынь Віктримат Світит му до дідня Земльо моя рідна яка ты высочынь Вік
не сходиш з очы ластівкы На ленійках дротів електрычных нибы чорны нотыне сходиш з очы ластівкы На ленійках дротів електрычных нибы чорны ноты
Ластівята посідали і над польом серепцьом обогрітым літу на пращаня Теплу піснюЛастівята посідали і над польом серепцьом обогрітым літу на пращаня Теплу пісню
написали осіннє листя Дмухнул вітр і на землю густо шмарил кольоровых мотыльківнаписали осіннє листя Дмухнул вітр і на землю густо шмарил кольоровых мотыльків
і сконарів Полетіли сой мотылі по вершыні нибы іскры з тріском сілиі сконарів Полетіли сой мотылі по вершыні нибы іскры з тріском сіли
на долині а в мороку а в тым ряві тоты роі меджена долині а в мороку а в тым ряві тоты роі медже
крячками гріют потім стогнями Дмухнул вітер Подул сильно і мотиліл як глусятоккрячками гріют потім стогнями Дмухнул вітер Подул сильно і мотиліл як глусяток
купат сонце умочылі літня нічка Звіздувате небо місяц взял на рогы ікупат сонце умочылі літня нічка Звіздувате небо місяц взял на рогы і
смерекы тіні постелили в ногы Легло полез спати срібром ся накрыло тасмерекы тіні постелили в ногы Легло полез спати срібром ся накрыло та
в убочы ватра дымит ся кадилом А при огни нічка хлопця лижев убочы ватра дымит ся кадилом А при огни нічка хлопця лиже
псятко де си скрипит фура Сіно чекат татка місяц нюрнул в хмаркупсятко де си скрипит фура Сіно чекат татка місяц нюрнул в хмарку
срібро почорніло льюг на возі хлопчык сіно захропіло Гавкнул Псик край хлопцясрібро почорніло льюг на возі хлопчык сіно захропіло Гавкнул Псик край хлопця
нічка ся збудила і в стодолі запах сіна залишыла усміх Од усміхунічка ся збудила і в стодолі запах сіна залишыла усміх Од усміху
Друга робит ся промінно В грудях як на гушлях радіст грат родинноДруга робит ся промінно В грудях як на гушлях радіст грат родинно
На полянах роснут квіткы кольорово В синім небі вечер квит немалиново ДзюрчатНа полянах роснут квіткы кольорово В синім небі вечер квит немалиново Дзюрчат
так потокы як фортепіяно В темносині ночы видно не берано Од усміхутак потокы як фортепіяно В темносині ночы видно не берано Од усміху
того жытя все свіжіє Зато так на світі мило ся нам жыєтого жытя все свіжіє Зато так на світі мило ся нам жыє
осторожніст Іду лісом по стежці Там мурянкы густо лазят хоц бы наосторожніст Іду лісом по стежці Там мурянкы густо лазят хоц бы на
них мі не стати біль мія коле серце вражат они без боязниних мі не стати біль мія коле серце вражат они без боязни
лізут а про мені землю пражат Я не стану на них можелізут а про мені землю пражат Я не стану на них може
хтоси нам я тиж уважат Іду стежком камін на камены з бокухтоси нам я тиж уважат Іду стежком камін на камены з боку
вівсик як тот ліс зелений Дале росли і ярчык ядеристий мого краювівсик як тот ліс зелений Дале росли і ярчык ядеристий мого краю
хлібчык променистий деси в Вільгах мі зозуля закукала років іщы дост нарахувалахлібчык променистий деси в Вільгах мі зозуля закукала років іщы дост нарахувала
ой кукачко Як бы то так было нераз бы м заспівал Землиой кукачко Як бы то так было нераз бы м заспівал Земли
мило Нераз бы м ворогами нибы женці поцілувал воду во студенці Немило Нераз бы м ворогами нибы женці поцілувал воду во студенці Не
раз бы м до серця з ярцьом жытом так пригорнул наше гірскєраз бы м до серця з ярцьом жытом так пригорнул наше гірскє
літо но а тобі сіра зозулечко всебы м садил дубы і смеречкыліто но а тобі сіра зозулечко всебы м садил дубы і смеречкы
жебы си в лісі на них сой кукала добрым людям рокы рахувалажебы си в лісі на них сой кукала добрым людям рокы рахувала
осіня калина Стоіт розблечена полна уж печалі Зняли люде оген з нейосіня калина Стоіт розблечена полна уж печалі Зняли люде оген з ней
коралі пограбали в купу поруділе листя засмучена не находит собі місця вітеркоралі пограбали в купу поруділе листя засмучена не находит собі місця вітер
часто гнеєй остро на ню дыгат Такалина гордо стоіт хоц сой вздигатчасто гнеєй остро на ню дыгат Такалина гордо стоіт хоц сой вздигат
приховала літа теплу силу в груды Жебы весном квітьом зас тішыти людиприховала літа теплу силу в груды Жебы весном квітьом зас тішыти люди
Нагнеска то уж вшытко Дякую вам моі малы слухачы А тепер ідтеНагнеска то уж вшытко Дякую вам моі малы слухачы А тепер ідте
уж до Пустели Добраніч чытала Моніка Тлявскауж до Пустели Добраніч чытала Моніка Тлявска