Рі Обрый вечер діточкы витам вас барз сердечні в проґрамі на добра нічы буде коротка байочка з часописа для діти лемківска ластівочка під наголовком Васильова одплата взято юз чытанкы для недільных шкіл Вітцьовизна і Горя Керчы Запрашам Вас барз сердечні Васильова одплата Юрко і Василь были сой приятеле Сідили они в школі в єдній лавці обаходили враз до школы враз і домів ся вертали Василь был тихой натуры спокійний А Юрко Гориячыв запалювал ся про найменьшу дрібницю Та Василь знал стримати погамувати свого приятеля коли він выбугал гнівом Того жытиня Юрко был барз несправедливий сопротив товариша Зачал вадити ся з ним неслушні на тілько же Василь ся застопорчыл Звада закінчыла ся тым же Юрко вдарил Василя в груди Слези потекли Басильови почул великій жаль до свого друга тым більший што свідками было дуже діти Вшыткы виділи як Юрко штуркнул Василя в груди Заганьблений пішол Василь Домів Чым дале думал над том пригодом тым барже стискало му серце больом Не чул боли од того удару в грудях але горіл од ганьбы же так го приятель понижыл перед тількыма товаришами зачала ся пробуджувати в його серцю звізд Чул же не лишыт таку потупу без одповіди мало буде розийти ся не сходити ся і не бесідувати з ним більше треба одплатити як заслужыл лем іщы не знал як окрем того помстити ся на тоту зневагу хоц знал же не препустит му Сідил при облаку і позерал на загороды І диво предивне не мал в душы спокою Веділо ся му же зробил якєсе підледіло Неждано пролетіла му дука А кєд бы м так походил ся з ним Засмівок радости заграл му на лици та нараз нахмарило ся му чоло бо подумал А што повідят на тото Моі товаришы будут ся сміяти з мене назвут мя страгопудом В нас іщы нихто покривджений не подал перший руку на згоду Зазвычай оддавал або хоц лем чекал же го перепросят хлопці повідят же настрашыл єм ся юркового пястунка Сідил так і не знал што робити В його душы мосували ся зо собом желаня злагоды з Юрком ганьба перед товаришами і страх перед іх смішками Страхо пут то найбільша потупа фурт звучало му в ухах слово Страго пут страго пут страго пут І коли так пасувал ся зо собом же што робити Нова думка пришла му до головы зорвал ся на ногы і скричал наголос А кєд ся непокорю в страху перед смішками та не буду страхопут Выбіг з хыжы і просто до Юрка Як переходил через выгін до іх саду іщы ся такус завагал та нараз гоном поскочыл і уж стал перед Юрком Не чудуй ся гварит Юркови же я пришол до тебе Але видиш хцу просити отя одпущыня за мою вину Не серд ся же роззлостил єм тя на тілько же єс мя вдарил Юрко почерываліл і ледво годен был выдусити зо себе пару слів То я то я винен повіл выражачым голосом мій было просити прибачыня од Тебе Хлопці стояли даякій часик єден напротив другого молчачы і не позерали сой в очы аж ту взяли ся в рамена і слезами ім заблищали очы Обняли ся щыро і зачали бесідувати медже собом як все Бавили ся до вечера а пак одпровадил Юрко Василя домів Василь чул ся барз щестливий того дня І на конец така приповідка котра ма в собі вельо мудрости і кус односит ся тіж до того короткого оповіданя Май в чести другы і тепе в чести будут мати І нагнеска то уж вшытко моі дорогы слухаче А тепер можете уж ліхати до постели Солодкых снів Вам желам Добра нічыта моні котляй літа люгоготя Три крытя ге ген
