Радийочытальня #47 - 2021 01 02, Конкурсовы оповіданя
Еп. 47

Радийочытальня #47 - 2021 01 02, Конкурсовы оповіданя

Опис епізоду

To odcinek poświęcony konkursowym opowiadaniom uczniów szkół podstawowych z Gładyszowa i Śnietnicy, napisanym na temat „Skarb mojej baby, mojego dziada“. Audycja pokazuje, jak przez takie czytania wspiera się lemkowski język i kulturę, a w fragmencie pojawia się też opowieść o leśnej wędrówce i zagubieniu się.

Автоматычна транскрипция

Чытаня то найліпша забава яку выдумали собі люде Чытаня то подорож котра
ниґда ся не кінчыт долга ба вічна подорож в часі котрой стаєме
ся лагіднійшы мельшы і барже чловечы То чытат книжкы жыє два разы
радийо чытаня Кыша пез книжок єст як тілопез душы Думам то чытам
чытам то єм Книжкы сут товариством котре собі чловек сам довера Добрыден
Витаме вшыткых радийо слухачів і красні просиме на <unk> одтинок радийочытальні В
днешні авдициі будеме чытати оповіданя школярів з основных шкіл в Ґладышові і
Слітници Дбаня о наймолодше поколіня Лемків вчыня ся рідного языка і культуры
то справа першой вагы Наше Стоваришыня Руска Бурса в Ґорлицях ма свідоміст
же то власні в дітях і молодежы є будучніст нашого народа Зато
підоймуєме вельо діянь скєруваных власні до наймолодшых Медже інчыма діянями в тым
році зорґанізуваны были два конкурсы для школярів Молодшы ученикы ілюстрували вершы Меляніі
Собин Задачом старшых учеників кляс <unk> было написати твір на тему Скарб
мойой бабы мого діда в котрым мали описати тото што є цінным
для іх прародычів чому не дадут пропасти што хотят сохранити Твір міг
приняти свобідну форму оповіданя байкы сценкы ци верша Серед недосланых прац появили
ся головні оповіданя але вказало ся тіж двох поетів В сумі присланых
было <unk> робіт Конкурс поділений был на дві катеґориі старшу і молодшу
ґрупу Працы оцінювало жірі в складі Данута Дзюбина філоложка долголітня учытелька лемківского
языка Марта Ватраль докторантка на Філолоґічным Выділі Ягайлоньского Університету дослідничка лемківской літературы
та Петро Медвід русиньскій журналіста поета драматурґ Днеска запрезентуєме сім нагородженых прац
На початок послухайме оповіданя ученника основной школы в Слітници Кароля Джумбеляка Вчыт
ся він в <unk> клясі любит моторизацию і прогулькы по лісі Даколи
хоче быти лісником або механіком лемківского языка вчыт ся од няня бабы
стрыка і на лекциях в школі Кароль Джумбеляк двадцет років школа в
Смітниці Оповіданя під наголовком Прогулька чытат Павел Малецкій Єдного дня пригал до
мене приятель Фома Пришла му до головы думка жебы іти на прогульку
Перед выходом з хыжы выпили сме гарбату жебы ся розгріти бо товды
была зима спакували сме пару найпотрібнійшых грічы і пішли сме в сторону
ліса Ішли сме і ішли аж дотерли до ріпок Гын вказало ся
же забыли сме зо собом взяти мобількы і фотоапарат але рішыли сме
же підеме дале По перегоді парох кілометрів фомом был барз мучений і
не хтіл уж іти дале зато рішыли сме же зробиме перерву Розпалили
сме ватру зіл сме мериндів а пак пішли сме далі на полудне
Хвиля была барз гарда і по дорозі виділи сме дуже звірят Файні
нам ся ішло і бесідувало але нараз вказало ся же сме побудили
Барзме ся перестрашыли але припомнул єм собі же дідо нераз повтаряли Як
ся даколи стратиш в лісі то глядай потока і ід вздолж него
Вода напевно доведе тя до якысого села Рішыли сме поступувати згідні зо
всказівками діда дост скоро нашли сме потічок і неодолга нашли сме ся
в селі Під лісом стояла стара хыжа але видно было же хтоси
в ній мешкат бо з комина выходил дим а до двері вела
стежка Задуркали сме жебы довідати ся де сме ся нашли По хвили
з хыжы вышла Старовинка і штоси зачала бесідувати Фома посмотрил на мене
зачудуваний бо нич не розуміл На початку сам єм не знал о
што ходит чом Старовинка так чудні бесідує што дивне вшытко єм розуміл
По хвилі пишла асоцияция же претіж баба з Дідон бесідує так само
і на веткус мя вчыли лемківской бесіды Хоц єм ся ганьбил то
прібувал єм бесідувати по лемківскы на кілько добрі на кілько єм знал
Як ся пак вказало цілком добрі сме ся добесідували Баба запросила нас
до хыжы жебы сме ся огріли і почастувала смачном поливком Повіла же
нагодне ся по словацкій стороні зато бесідувала скус інчым акцентом як моі
дідове Але чым долше сме з ньом перебывали тым легше нам ся
радило Налет фома прібувал влучати ся в бесіду Старовинка барз ся тішыла
же на Лемковині сут іщы молоды Руснакы котры плекают свій язык Барз
добрі ся нам сідило в нашой новой знаємой але треба было ся
зберати назад до хыжы жебы нас ніч не застала Баба повіла нам
кади іти По хвили трафили сме на велькій камін одділяючий Польщу од
Словациі Дрога до хыжы вказала ся дуже коротша як в тамту сторону
Як уж сме взріли першы за будуваня Ставишы місця з котрого сме
вышли барз сме ся тішыли і зачали сме летіти в сторону мойой
хыжы На місци вшытко оповіли сме родичам Заняло нам то гыбаль зо
три годины пак выпили сме горяче какао і пішли сме дідам оповісти
о тым што нам ся трафило Дідо і баба были барз горды
же так красні єм собі порадил і не забыл єм того чого
мя вчыли А я доціню єм моіх рідных зрозуміл єм же все
вартат іх слухати бо тото што хочут нам переказати то найвекший скарб
Рішыл єм же колиси перекажу тоты знаня моім дітям і внукам і
далі тот скарб буде переказуваний з поколіня на поколіня Як знаме для
рідного языка неє адміністрацийных границ Послухайме співанку з другого гырбета Карпат Оцийуй
дотендафальтофаль па буду вывербовати пане тила Я мушу зоґравити свою зяли до
Моязи Дованя ти моє сын <unk>XoЫял церымят я мушу о лем пани
другу панів зочку а я мушу о лем раґіо Тепер запрашаме до
выслуханя другого оповіданя авторства учениці Ш класы Основной школы в Ґладышові Павлины
фыль Павлина любит співаня танец і спорт Лемківскый язык познає в хыжы
і в школі Як сама часто підкрислят кохат співати по лемківскы радити
по лемківскы і вчути ся лемківского Павлина Филь Має <unk> років ходит
до школы в Ґладышові написала оповіданя під наголовком Найвекша цінніст Ружа од
маленького была барз жывым дівчатком В загорідці бабы скакала з грядкы на
грядку і любила робити там порядкы Бабі не все ся тото подабало
але не звертала внусі увагы бо мала до ней велику слабіст Єй
родиче барз дуже працували і дідове штоденні мали внусю при собі праві
цілый час ся ньому опікували Ружа была розпущеном дітином прото же мама
і няньо купували і вшытко што лем хтіла В тот спосіб вынагороджали
час розлукы з нима В результаті такого выховуваня ружу нич не тішыло
скоро ся нудила і фурт лем нарікала Окрем того од бабы і
діда тіж зачала вымагати дорогых подарків Але дідови не были богаты Мешкали
в невеликій хыжы жывили ся головні тым што выросло в іх загорідці
і саді Мали тіж пару кур якы штоденні зносили ім смачны яйця
Руже ся тото не подабало Як не доставала того што собі акурат
выдумала то ходила ображена і до никого ся не одзывала Баба і
дідо часто сідали на волочці перед свойом хыжом і роздумували о будучности
Барз трапили ся тым што выросне з іх єдиной внучкы Не хтіли
жебы выросла на чловека для котрого єдину вартіст становлят грошы Дідо зачал
анализувати спосіб выховуваня внучкы Вшытко для ней посвячаме Але хыбаль на нич
ся тото здаст Она нияк не знат того доцінити Мусиме зробити што
лем можливе жебы переказати і вартости якы нам передали нашы мами они
поможут єй честні жыти шанувати інчых люди і быти добром одповіла баба
Од той поры дідове дуже веце бесідували зо свойом улюбленом Ружом Часто
оповідали о своім дитинстві о войні о тяжкій ґаздівскій роботі і скромным
жытю о доли Лемків істориі традициях і культурі На початку ружа хмарила
ся на такы передпотоповы байкы Брала світ таблет або мобільку і грала
удаючы же нияк не слухат дідів Але гры скоро єй нудили зато
нехотячы зачала прислухувати ся істориям предків Пак уж звідувала сама о ріжны
справы традициі звыкы і приповідкы Миняли дни дідове ся старіли а ружа
дорастала З каждом хвильом зміняла ся ставала ся барже дозріла і мудра
сама зачала глядати фільмів книжок і ріжных інтересуючых фактів о своіх предках
Лемках чым нераз зачудувала дідів Найбарже любила найти дашто такє о чым
дідовины знали і переказати ім нове знаня Дідо і баба барз ся
тішыли з переміны свойой внучкы і радували ся тым же так любит
з нима перебывати бесідувати і на старіст барз ім помагат в штоденных
занятях Коли Ружа доросла усвідомила собі же люде в іх місті барз
мало знают о лемківскій культурі о Лемках Зачала выкорыстувати знаня якє переказали
і дідове за ціль поставила собі розголосити світу о малым гордым народі
котрый віками замешкувал Карпаты Ружа веде бльоґ посвячений Лемкам тішыт ся він
таком популярністю же недолго на його основі буде выдана книжка В єй
плянах єст тіж вчыти лемківского языка вшыткых охочых котры припоминают собі о
своіх коренях Буде робила курс лемківского языка онляйн Дідо і баба сут
барз горды з внучкы Слідят вшыткы єй діяня і сут найвекшыма фанами
єй бльоґа Аружа барз ся тішыт же має такых дідів котры переказали
і найвекшу цінніст найвекший скарб знаня про себе і своі корені Чытала
Наталия Малецка Новак Пісні бабы Юлиі то оповіданя написане през внучку лемківской
співачкы Юлиі Дошны Оля Дошна єст ученицьом четвертой класы основной школы імени
Александры Віслоцкой в Ґладышові Барз любит співати і малювати Хто знат може
піде слідами свойой бабы Ольга дошля пісні бабы Юліі Мою бабу знают
не лем в нашым селі але і по цілым світі Познают іх
по голосі коли слухают радия або обзерают проґрамы в телевізиі Моі баба
співом оповідают о своій рідній Лемковині Іх пісні сут часом веселы але
найчастійше смутны Як мі самы повідали Така была доля Лемків Нещастлива та
і радости неє в моім серци і душы Колиси моі баба барз
любили гуляти і мріяли жебы быти балетницьом На жаль іх млі щесли
на ничым бо на селі не было такых можливости Потім хотіли навчыти
ся грати на гушля Але в іх селі не было музыкантів не
было кому вчыти а інструменту не мали Баба пожалили ся свому дідусьови
Грицови Они усміхнули ся до свойой малой юльці і повіли Маш чудовий
голос то найкрасший інструмент і маш хофурт при собі Баба співали цілыма
днями з радости зо смутку а часом і зо страху як пасли
в лісі коровы Знали молити ся не словами а співом Оповідали мі
баба же хоц іщы были молоды приходили до них люде жебы послухати
лемківскых співанок Коли баба мали уж своі діти взяли ся на одпаху
і зачали вчыти співу Найбарже подабат ся мі істория О єдні старшій
пані котра вчула голос бабы в рати Юрияшів Одповідала своім дітям же
як піде на емеритуру і буде ма дуже вільного часу то поіхат
до пані Юліі жебы з ньом поспівати Єй діти ся сміяли але
по роках пані Кристина направду зачал глядати мойой бабы Не было легко
до них трафити треба было пересідати ся з автобуса до автобуса а
на конец іти піше Бо през білянку до Лоси автобусы не курсували
Конец кінців папа навчала єй співати Барс люблю слухати співу мойой бабы
Юліі Єй пісні успокаяют мя витишают і тішат Єм барз них горда
і сама хчу ся співати Пісні співаны перез бабу то найвекшый скарб
якій од них отримую каждого дня барсім за них вдячна чытала Меляня
Пелегач послухайме якій то скарб переказує молодшым поколіням Юлия Дошна Гадем Бо
кого м любила то м ся суди Кого м налюби не любиш
Кого м не люби Ком не любим ся лиж Буду лист дварити
Солоткій Буду зводити є мой фы зводи буду зводити Я мой фых
Та піду я піду Тепер на жаль штораз рідше бесідує ся в
хыжы з дітьми по лемківскы шкода Бо язык якій переказали нам предкы
то єдна з найвекшых цінности яку могли сме отримати Послухайме оповіданя Матвія
Смеречняка ученика четвертой клясы основной школы в Ґладышові Матвій барз любит іздити
на ровері інтересує ся тракторами Матвій Смеречняк найвекший скарб мойого діда Допридан
мам наймено Матвій мешкал в невеликым селі на Лемковині од першой клясы
вчуся лемківского языка в моій хыжы рідко бесідуєме по лемківскы але памятаме
о тым кым были нашы предкы Мій тіто Штефан был Лемком ошалял
ся з Польком котрак навчыла ся його языка і традициі Дідо вевчыл
тіж рідной бесіди свого сына амого няня Моя мама тіж ся з
Польком але все повтарят мі же повинен єм ся вчыти лемківского языка
Медже Лемками старам ся бесідувати по нашому лем же не раз єс
мі тяжко бракує мі слів але фурт розвивам своі знаня Дідо вмер
пару років тому але лишыл по собі наступців Як його внук старам
ся продолжати традициі звычаі якы мі переказал Бо по мойому то найціннійшы
вартости якы по собі лишыл Бальз люблю вчыти ся рідного языка предків
часом навет пишу вершы по лемківскы Хто знат може даколи остану знаным
лемківскым поетом Пониже як доказ того же ціню вартости переданы перес мого
діда презентую єден з моіх творів написаний по лемківскы Іде зима За
гором сонце сходит на смереку птахы співают на траві роса ся блищыт
листкы з дерева опадают Ластівкы уж одлетіли то значыт же зима надходит
по ранкы штораз змнійшы а дни коротшы ся роблят Чытал яковтутко А
тепер послухайме оповіданя Павлины Дзямбы учениці семой класы Павлина мешкат в Жыдыны
а вчыт ся в основній школі в Ґладышові Інтересує ся музыком і
спортом Любит грати на гармошті чытати книжкы і робити ріжного рода плястичны
проєкты Лемківскій язык был першым якым бесідувала Павлина Дзямба тринадцет років школа
в Ґладышові Оповіданя під наголовком Скарб мого діда Приіхала м до діда
в часі зимовых вакаций Дідо мешкат в горах і в тым році
впало на правду дуже снігу В горы приіхала єм з родичами але
мусіли они скоро вертати до міста бо як все мали дуже роботы
лишыла єм ся сама з дідом аж на два тыжні Але нияк
мі тото не перешкаджало прото же все барз любила м проводити з
ним час Мій дідо має уж девят років але іщы має дуже
енерґіі і ниґда не одмавлят забавы зо мном В часі фериі штоденні
рано дідо будилня і кликал на сніданя Все іли сме спільні пак
помагалам при полуденку Дідо барз добрі варит і охочо призералам ся його
роботі Люблю тіж стару деревяну хыжу діда В літі охочо оздаблям єй
квітьом а в зимі паперьовыма прикрасками Штоденні выходили сме з дідом на
двір Ходили сме по осніженых полях і горбках Часом ішли сме навет
до ліса Дідо дуже оповідал мі о тым як то ся давно
жыло на Лемковині чым ся люде занимали як собі радили в штоденным
жытю як єден другому помагал Хоц люде не мали так дуже як
тепер то зрозуміла єм же дідови барз ся не за хвилями коли
стрічал ся з сусідами і родином На селі было весело і так
направду люде жыли собі спокійні і щестливі Єдного дня вышли сме з
хыжы але дул страшний вітер і скоро вернули сме назад Дідо підложыл
дров до пеца і зачал оповідати розмаіты істориі з часів коли был
дітином Товды зымы были барже сніжны як тепер Але дідо з інчыма
дітьми цілыма днями были на подвірци Приходили до них і інчы діти
з села і бавили ся разом Єдного разу дідо враз з двома
найліпшыма приятелями Впали на думку жебы каждий закопал при хыжы дашто выняткове
На наступний ден каждый з них принюс выняткову річ і закопували спільні
в ріжных місцях села Дідо Барс ся сміял коли о тым оповідал
А я як найскорше хтілам одкопати цінний скарб з давных часів Разом
рішыли сме же одкоплеме го іщы в тот ден Несмотрячы на сніг
і задуяву полетіла м до шопы почекан і лопату прудко і енерґічні
взяли сме ся за роботу і уж в недолгым часі выкопали сме
загребаний перед роками скарб Был то звычайний зошыт з малюнками і записками
Але дідо барз ся зворушыл на його видок зас припомнули му ся
щестливы дітинячы рокы Дідо вытягнул злады альбум зо знимками Вказувал мі знимкы
з давных часів оповідал о своій родині і жытелях села котрых виділам
на фотоґрафіях Рішылам же в літі зроблю подібні і тіж закоплю выняткову
річ під тым самым деревом што дідо Пак выкоплю єй зо своіма
внуками і буду ім оповідала о моіх предках о жытю в горах
і істориі Лемковины Завдякы дідови покохала м нашы горы і нашу культуру
І не позволю і заглынути Бо то мій і мого діда найвекший
скарб чытала Олена Дуць Тепер запрашаме до выслуханя оповіданя Александры Смеречняк з
Реґєтова Учениці семой клясы основной школы в Ґладышові котра любит чытати книжкы
головні охарым потері і обзерати фільмы з тым геройом Александра Смеречник тринадцет
років шка в Ґодишок оповіданя під наголовком Скарб мойой бабы і мого
діда Єдного дня разом з родичами выбрала єм ся до мойой бабы
і мого діда Баба верст ся втішыла же сме іх одвиділи Діда
акурат не было в хыжы Засмутилам ся тым бо не відалам го
за часто звідала єм Де пішол дідо Думам же єст деси в
Саді або з Горіті Ід за ним одповіла баба Барз єм ся
втішыла бо думалам же дідо поіхал на закупы і не будеме ся
видіти Моі дідове мешкают в невеликым селі в якым єст лем єден
склеп виде го пані Маленякова зо своім мужом Сут то приятелі моіх
дідів Часто стрічалам іх в дітиньстві На жаль рокы мияли Малам штораз
веце обовязків і штораз рідше одвиджала м село дідів Облеклам куртку бо
то была осін а што ся з ним вяже было тіж студено
Барз люблю лам тото старе село в якым все было прекрасні навет
в сіры дощовы дни Як лем отворила єм двері як все взрілам
чудовий краєвид злоте листя стары хыжы Здалека видно было розлітуючы ся будинкы
а за нима прикрасны лукы Одколи памятам на тых гуках все пасли
ся коні Але на тот раз іх не было По хвили ствердилам
же вшытко єст якы се інче і таємниче Каждий елемент хыжі і
подвірця дідів был Нибы такій сам як все але перешло ня чудне
одчутя Чула єм ся не свою Вкінци взрілам діда котрий зрізувал і
клал на возок капусту Підишлам до него привитала м ся і звідалам
На што ти тілько капусты То не знаш же днес в нашым
селі вечіркы і сельскє квашыня капусты Думал єм же зато сте пригали
одповіл дідо Но так забыла єм же моі дідовы орґанізуют ріжны культурны
акциі в своім селі це сут такы щастливы коли люде сходят ся
разом бесідуют зо собом і співают Рішыла єм же в тот вынятковий
вечір піду на підумала єм же може днес дідови дозволят мі там
выйти Хоц баба все мі того боронила поясняючы же драбина на гору
єст планна і може з ней впасти Чулам єднак же то не
тото єст причыном заказу выходити на підвердила м же не буду тратила
часу і просила бабу о згоду Мусілам обдумати даякій плян жебы вкінци
ся там дістати Адже першым етапом мойого вечіркового пляну бо такого назвалам
было переконати родичів жебы позволили мі днес ночувати в дідів Звідала єм
і ся повело Мій плян был праві готовий лішыла ся лем реалізация
Коли зближал ся вечер родиче поіхали а в хыжы дідів зачали сходити
ся першы селяне Дідове заняли ся витаньом гости і дальшыма рыхтуванями То
была шанса жебы достати ся напід Скоро вышлам по злозистій драбині але
вказало ся же двері сут заперты На щестя ключ вісіл на клинци
при дверях Вкінци досталам ся до таємного поміщыня Вшытко было запорушене Вывнескувалам
же давно никого там не было Нараз зрілам найтемнійший кут того страшного
місця Ногы ся підо мном зогнули але цікавіст што там ся находит
повідила Мусіла єм там зазріти в темным куті находила ся превелика скриня
До того была отворена ствердилам же повинна єм до ней зазріти Тоты
жды єм там зріла было іщы барже таємне Били там пожолкнены карткы
з якысыма записками старый зільник якысы чудачны нарядя Знала єм што о
тым думати одвернула єм ся і аж крикнула во страху За моіма
плечами стояла баба Бояла єм ся же баба буде доминесла але з
єй очі поляли слезы Шкода мі ся єй зробило Зачала єм перепрашати
за свою непослушніст Баба ся не гнівала Оповіла мі же давно была
сельском босорком Помагала людям лічыти ся зільом Таємны знаня переказала бабі єй
мама але она сама не мала заміру передавати іх наступным поколінюм Моя
мама перенесла ся до міста і сміяла ся з бабіных чарів Окрем
того місцевий доктор страшыл бабу судом Дала собі спокій з зільом і
ствердила же дозволит своім станям пропасти Бабі было прикро же так ся
тото мусіло скінчыти але знала же часы ся зміняют і чер не
сут уж до ничого потрібны Несмілос відала м бабу ци могла бы
м перезріти найдены річы Одраз ся сходило і од того часу зачала
переказувати мі своі маґічны знаня Уж барз дуже єм ся навчыла Фурт
пошырял свою науку В будучности мал замір помагати людям і натуральныма способами
бороти ся з хворотами Бо вказало ся же природа дає лікы на
вшытко лем треба ся в ню слухати Барді м вдячна баві же
переказала мі найбільшый скарб якій сама достала од своіх предків чытала Ольга
ПЛ Остатнім твором якій днеска прочытаме буде оповіданя Зузібані Жутелькы Ставишы Учениці
осмой клясы основной школы в Снітници Зузя єст Польком котра інтересує ся
лемківском культуром і языком Барз любит чытати книжкы і слухати музыку лемківской
бесіды вчут ся в школі і в інтернеті Зузанна Баня Скарб дідів
Давно тому на Лемковині по выгнаню Лемків на іх місце Оселили ся
моі прадідове Занимали ся они ґаздівком По іх смерти ґаздівку перенял єден
з іх сынів мій няньо По заложыню родины продолжал діло своіх родичів
обраблял поле і пас звірята коровы коні уці Дідови жыли скромні з
того што самы вытворили і што ім выросло з рока на рік
повекшала ім ся родина і старали ся як найдокладнійше переказати своім дітям
вшыткы знаня Зо споминів мого няня выникат же дідо барз любил працувати
і перебывати в лісі зато мі няньо выбрал роботу власні в лісі
Дідо часто выходил на спацеры по лісах і одкрывал нове місця Заберал
зо собом мого няня і оповідал му розмаіты істориі Доднеска няньо заберат
мене і моі сестры на вельо выправ Улюбленом пором мого діда было
літо і початок осен бо товды росне найвеце грибів Дідо з няньом
часто зберали улюблены грыбы рыджы і білякы якы баба маринувала або сушыла
Днеска тіж ходиме на грыбы і робиме собі конкуренцию кто найвеце насберат
Баба сушыла вельо овочів котры пак выкорыстувала напримір до полуденків Як не
было іщы морозльників ани ледівок хоснували пісок або ховали в пивници бо
там єст найголоднійше Як з дерев котры засадили зродили ся овочы вышні
і ябка баба робила з них ріжноракы компоты Днеска моя мама тіж
робит вельо претворів з овочів лем же не все з такых котры
сама засадила Няньо часто оповідат тіж о тым же дідо переказал му
цінны знаня на тему дерев і меньшых рослинок вчыл го котре дерево
має яку назву і якій овоч родит Зберали они ріжны зіля котре
баба сушыла завдякы ньому были здоровы і рідко хворіли Баба любила зберати
рожевы квіточкы котры называла ценцерийком Дідо вчыл нас як найти дорогу в
лісі завдякы ньому знам же мох на дереві вказує на прям пілніч
Бесідувал в вельо мудрых придатных і інтересуючых річы на тему моды культуры
і языка Што важне давно дідове мали веце часу на вшытко не
жыли в поспіху і стресі Тепер родиче не мают так вельо часу
для нас як дідове для своіх діти Баба і дідо навчыли нас
барз дуже Мене найбарже інтересувало все іх жытя і культурна ситуация на
селі Тепер знам як дуже ся од них навчылам і дозналам Барз
ім ім за то вдячна чытала Моніка Тылявска вшыткы нагороджаны оповіданя Кажда
з недосланых прац доводит як важный єст меджепоколіньовий переказ Повинни сме вчути
діти і внуків того чого навчули нас нашы предкы Най они самы
мают шансу переказати язык культуру достоменніст будучым поколіням Памятайме же в великій
мірі од каждого з нас залежыт бытя або небытя Лемків Дякуєме вшыткым
ученикам котры потрудили ся і надослали праці Як видно не вшытко іщы
пропало посі віже ся осі по вечерній росіно о земличку ендерів барзы
босла до земличкы і ендетрів барзы бо кос полусли внутрийным коли розпулсти
выдати від ним дыка новеро дыка вечерні розі русну окла чыкуют барды
то зомличко ангедрів барзы богосло бы тверды до земличкы недрів барз любогоского