To odcinek jest osobistym, refleksyjnym monologiem o codziennych obserwacjach: porannym widoku za płotem, psach sąsiadów, relacjach z otoczeniem i stopniowej zmianie podejścia wraz z wiekiem. Pojawia się też motyw dystansu do ludzi, niechęci do ciągłego tłumaczenia się oraz świadomości, że narrator jest już na etapie bardziej wspomnień niż planów.
Раз два три #6 - 10 V 2015 - О ничым