Архів
лемківского радия

соцку мы многости є до лісата много в суботу <unk> жолтня р інакше як по інчы рокы в найстаршій лемківскій громадскій хыжы то єст в Рускій Бурсі в Ґорлицях зачала ся лемківска творча осін Дотля традицийом было што перший ден стріч творців культуры проходил в якысым селі на Лемковині котре выдало творцю вписаного до пантеону лемківскых писменників Лем того рока была надзвычайна нагода жебы творці могли перейти чысто символичну границю яка одділят Лемковину од Пряшівщыны того рока святкували сме <unk> річницю од дня народжыня русиньского Будителя Александра Павловича Зато першого дня лемківской творчой осени в Рускій Бурсі стрітили ся творці жебы выслухати принагідных рефератів потім концерту ґруп Терочка молодшого Складу і ґрупы Біловежанка потім зас проходило авторскє чытаня твор ців В тій части свою поезию і прозу чытал Павел Коробчак з Вроцлава котрий од вельох років бере участ в тій подіі дале перший раз на Лемковину а і перший раз на осін пришла Данієля Капрольова з Каштелю в Снині Хоц уважны слухачы не раз і перше могли через радийо Лем фм чути про єй артистичну творчіст про єй малюнкы і фотоґрафію то перший раз могли сме почути єй русиньскы стихы Пришла і Наталька Криничанка зо Львова наперед повіла дашто про себе а потім і заспівала і рецитувала творы лемківского поеты Романа Варгола поезия котрого завдякы популяризаторам Петрови Мурянці і Юліі Дошні остала уж лемківском клясиком І Наталька Криничанка потім нам заспівала Потім смутний елеґійний верш присвячений вмерлому брату повіла Олена Дуць Файфер но і наконец показало ся што творця Петро Мурянка забыл своі тексты і прібувал на осени нич не прочыта Аж ся здогадам што має при собі єдну малу книжочку зо стишками Павловича і інчых авторів під наголовком Мамко куп мі книжку єст то знана антолоґія дітячой поезиі і серед інчых єст і верш на котрым школяре вчат ся выповідати бу кву ы был бача был бык бык біл Та не дост того все лем ся бычыл і бочыл і бучал аж бачы до кучы Запрашам выслухати першу част реляциі з Руской Бурсы в Ґорлицях з першого дня Лемківской Творчой Осени <unk> Мусит наступити тото што все наступує а посекому Лемківску творчу осінь посвячану даякому творцьови ци подіі сторічній Того рока як уж повіджено і як видно посвячаме дляродин Александра Павловича Будителя і о тым все о якійсым о якійсий подіі о якійсым будителю выдатным выдатній людині нашой літературы культуры Слово треба повісти Добрида вшыткым е приємні і привитати на нашым на нашы шторічни подіі котра в тым році згідно з припадаючом восовно річницьом од дня Народжыня Будителя нашого Е Павловича Александра Павловича єст йому присвячена хоц і річниці інчымами наша традиция така же найперше як вытов зачынаме од слів ступник а пак уж приходиме до презентациі творчости Думам же о самым Александрі Павловичы бесідувати мож нальо бо єст він натілько зазначений в нашій культурі такниска кондицию найчастійше мам ліпший голосниска хоц єст гірше яз тіж може попрошу о Як ходит о нашого днешнього е можна так повісти головного героя нашого покровителя той осени Александра Павловича то його найбаже знаний Його найбарже знаний знана назва знана знаний його псевдонім такый котрым ся послугувал в смаковицкій Соловіі я років тому Як добрі порахувати тридцет уж написала єм таку статю котра была публикувана Думалам же гнеска Буду бесідувала барже од себе але повідам кус єм чую ся Винна пред вами же скорыстам з той статі може не будеме ся забарз повторювати з Петром але я ся повториме то і так не буде Велика біда бо Павловичу мож на вельо слухати вступні Повім же імено Будителя якє йому приналежыт такє мено якє разом з Духновичом Ставровскым попрадовом Добряньскым і в першым ряді выміняме все Будителе по полудньовій стороні Карпат То тіж єм придумувала же нашы Будители з нашой стороны Меншы сут знаны в тым загальнорусиньскым світі Чом так ся діє може зато же як раз барже барже осередкы на пополудньовый стороні Карпат сут значучы і зато так є І мы шануєме днес на <unk> річницю Дня народжыня мы Александра Павловича натоміст як будеме празднувати наше свято ЕСвязане з нашым Будительом Хыляком і з інчыма до тіж барз бы сме хтіли жебы резонанс того тіж ся нашол по другій стороні Маковицкій Соловій так называно єдного з найвыдатнійшых Русинів Закарпатя Підкарпатятя Александра Павловича Тот талантливий поета педаґоґ соспільный діяч належыт до чысла тых великых творців нашой культуры котрых памят шарнувати повинны і мы Русины пілнічных склонів Карпат Ідеолоґія діяліст Павловича своіма шырокыма горизонтами выходила далеко го закурідной Маковиці Обримала ціле рускє населіня Карпат жыво реаґувала на проблемы вшыткых Руснаків была знана шыроко поза преділами Закарпатятя Єден з найзнаменичных народных будителів середины ІІ половины XIX ст котрий в народных Маса Підкарпатя розвивал нацийональну свідоміст почутя власной незалежности і свободы шырил освіту знаня рівной істориі і культуры Павлович одограл серед Підкарпатскых Русинів подібну ролю як в нас припала пізнійше Іванови Русенкови Я порівную гев тот урывок пропущу порівную тых двох творців не одкликала єм ся до хыляка хоц хыляк по біоґрафіі барже был бы близкый Павловичови зато же оба походили зо священничых родин Але звертам увагу на Русинку зато же так і Павлови Ряві Русенко барз велику увагу присвячали проблемі вчыня ся ту так як наш Русенко писал Вчыйте ся вчте ся ужте руснаке Тадій Павлович жыєме як кєбы небо осудило абы на мудрости сонце не світило Но лем уж ся люде раз оспамятайте милы нашы діти до школы давайте значыт тоты тота почутя конечности освіты якє товаришыло Вшыткым Будителям але тухалович ся зазначыл барз міцно тым поли єст єдно з центральных Остатньо статя котрой тіж думам же велика част Вас прочытала яку опубликувал Петро медвід на порталю ЛЕМ Статя Петро Медведя звертала увагы на його сиротиньскы вершы скоро зараз як бы перейду до біоґрафіі хоц кус ся тіж бою бо певно більшіст такых сюжетів з біоґрафіі буде ту представлял Петро але знаме же Павлович был сиротом і то ся його біготворчости скоро стратил родичів то ся його творчости в якысий спосіб одвило І власні як раз тотцю жет котрий ся Петро займе Я памятам тіж же коли сме шыкували антолоґію Петро єй головні редаґувал але тамті жей ма ролю тлумача припали мі в припал мі у уділі тлумачыня Павловичовых вершы І вершы предшыткым Олі Руснацкій якы там становлят барз важне барз мают важне значыня в творчости Павловича зас вагам ся бы Петро то вше підкрислял і звертал увагу же Павлович был ближе народным масам як дармилято Духнович як вельо нашых джедовічных творців І зато єм перескочыла до Русинкы котрий уж міцно ся анґажувал Творил власні то єст барз важне хоснувал язык народу язык просты язык такый якым ся послухували люде просты руснакы што в тамтым часі коли він творы при домінациі языся не было аж было было чымси дост вынятковым Сам походил зо священичой родины ту факты біоґрафічны повідаме же празднуєме <unk> столітя дня його народжыня продукця <unk> вересня <unk> р Шарескє Чорне коло Бардийова в родині священничый Новлас як єм бесідувала скоро осеротів выховувал ся в родині свойого брата в Ґалициі і зато неведучый Руской Бурсы споминал же был по нашій стороні же вчыл ся во Львові Хоцкій і новла вчыл ся тіж в інчых по тым як бы дальше дальшый етап вчыня продолжал в інчых реґіонах Руси В допочатковой школы власні ходил во Ло Львові де підданий был міцны польонізациі што тіж як бы вартаты вказати же як бы тоты влияня котры од нас ішли і котры тіж нас діяли там і дітнули чы в якысий спосіб обняли Павловича становило то крок першым складным процесі накладаня ся в жытю Павловича ріжно ріжнонацийональных влиянь і то єст як бы важне зато же тото же Павлович так шыроко може быти одбераний то свідчыт о тым же він не был в тым своім як інформуваню єднородний Потым ся вкаже же розбило то його істинно як бы повідам же розбило то не влияло як бы так міцно є на ного істинно рускій характер його творчости його діянь і не створила бы загорожыня для того што для свойого народу хю посвятити Його істнуваня без власной народной школы котру так як бы підтримувал але поту тіж кінчыл ґімназию кінчыл в Бадийові де познає словацку бесіду по тым вчыт ся реторикы поетикы філософі в мішкольци Так же як бесідую о тым його вандруваню по цілым просторі Карпатской Руси то видиме тоты ріжні осередкы котры сут важны для яко важны в тамтым ХХ ст для цілой спільноты Русинів Занятя як видно під іх колонізацию мішкольцы занятя были ведены по мадярскы Рівночасно самостійно студиює літературу польску німецку тіж росийскых авторів але і очывидно сіха до русиньской така як на тот час была доступна На час перебываня в семінарі в Трляві припадал початок його поетицкой творчости характеризує Характеризує то того же вчений єст в ріжных обчых мовах але своі власноти поетычны творы бесі посвячат чы пише в своій рідній бесіді То єст выстарчаючым як беслідовством його высокой нацийональной свідомости яку незалежно од несприятливых обставин так скоро як бы выпрацувал Горо моя Маковицьо певно верш коты вшыткы Руснакы найбарже знают горо моя Маковицьов ци Русинів мати я на тобі грам народний рад бы збудувати Видиш Боже же мі нарід до пропасти падат до пропасти го бо од пропасти го хранити серце моє жадат То єст власні тото што скоро є тым што Павлович принимат за своє як бы основне заголовне своє пересланя І по закінчыню богословскых студиі то єст барз типова дорога для вшыткых будителів же они в столітю наша інтеліґенция была священничом інтеліґенцийом вертат Павловеч з своі рідны страны В <unk> р піднимат Принимат Парафію Вчыт ся переважым В <unk> р приймує священничий сан але нов не маниякой парафіі Вщыт часово дітых аристократычных родинах што дає му можливіст корыстаня з добрых бібліотек розвиват педаґоґічний досвід Два рокы пізнійше покликаный на становиско єпархіяльного архівіста автопеля Анфа осідат на коротко в Пряшові де ма можливіст зближыти ся до патетично наствоєной Частины пряшівской інтеліґенциі Великій вплыв має на него знайоміц Александром Духновичом тот як важний момент оба Будителі ся знали спілдіяли головным народным провідником тамтых часів Пошырена мадяризация брак належной Освіты велика біда в селах вшытко тото має барза неґативне влияня на Підкарпатску Руж Єдиный ратунок видит Будитель безпосередні по свідительскій працы медже медже народом і в тым то головні взглядів Выпросил Павлович посаду Пароха в селі Білобежа знеска Маме серед нас Білобеджан зараз в тым селі будеме особисто і там ся осели в <unk> році прожыл <unk> років Тот час Жыцю Павловита то єст предовшыткым полна одданя і великой активности педаґоґічна і просвідительска діяльніст Веде і священник поета з великым поводжыньом в тым діти рідной бесіды не маючы підручників сам старат ся творити тексты для дітицтв котрых могли бы ся они вчыти Но кусто припоминат і нашы днешні часы Забрал іх в книжку з названу писанника аж і рахунків мож было з той книжкы вчыти што такы ріжны рахуванкы ріжны для діти вершыкы сут там зобраны Свою педаґоґічну діяльніст пошырил Павлович на вшыткых селян молоды і старых Критикує пияньство науство мадеризуваня ся еміґрацию до Америкы чого слід легко видіти в його поезиях Сут они літописом Жытя для народу Русинів на Підкарпатю сут Доведіньом вражливости Павловича на вшыткы народны справы доведіньом великой великого його патріотизму В <unk> році остає Павловеч перенесений до Свидника де прожыват де прожыват своіх остатніх <unk> років Свіднику тіж заме замір быти Ту продолжуєш своє біловескє діяня не тілько уж в безпосередній учытельскій роботі бо такой не веде але в своій творчы творцы прекрашам творчости поетицкій і жылій участи во вшыткых народных проблемах Занесут його діяня як меценаса народной культуры медже інчыма призначат він значну кількіст грошы для составителя народной істориі діє в великій пошані народу діє жыє находит ся є то період його найбільшой творчой активности Щораз частійше проявлят ся го вершы в періодиках так підкарпатскых як і галицкых і буковиньскых Єднак більшіст його творів остала в рукописах якы в великій части были выданы по смерти поета котра наступила ХХ грудня <unk> р значыт зарік будеме прац мати ці річницю його смерти Рішыл по собі Александер Павловіч не лем літературний доробок але предовшыткым Обочы свойой діяльности серед народу котры становлят о його дотеперішнім істнуваню Становлят о тым же він єст всежывый для нас і все остає в памяти як повідам мы по пілнічній стороні Хоц маме ріжных творців і якы могли бы сме в тым році тіж річницю і вшанувати Рішыли сме же Павлович буде для нас головным нашым вызначным тым вудительом котрого будеме споминати і то модикуєме тоту творчу осіб в проґрамі єст же я мом тіж был істи гет Слово Павловичу Стар мя бере цим ся Вам буде хтіло слухати но але кєди в проґрамі треба написати треба прочытати буду мал проблемы бо сме ся дакус інакше домовили з паньом професор отже мусиме ся мусу прискакувати так жебы ся не повтаряти што ся чепли тепер аж видиш нас жем заняти Улюбленец простого народа за його роботу тяженькій труд учтийте милуйте тот бідний люд Такыма словами в першій части свого твору до вождів Народа звертат ся до своіх братів священників Александер Павлович Великій на мою думку верховний моральний авторитет русиньской пряшівщыны другой половины XXI столітя особливі в очар селянства простого народа Правда наріч знал і цінил Духновича Але він одышол уж <unk> рока Правда і тоговічного Павловича пережыл великій борец дубряньскій але він был такой великым паниском Чул потребу автономіі Русинів але не чул іх штоденной нужды не стырміл душом предхлопскым порогом не молил ся голосом народа Як Павлович Даш нам днес Наш хліб насушний бо тот з жытьом неразлучний або заклич нас до неба Не буде нам хліба треба Родил ся Александер Павлович тото ю знаме коли ся вродил Вітця пришому запамятати як през му бо вмер коли малому Сондрусьови ісул <unk> рік Коли зісул му <unk> лишыло го і мама Неє сумніву же то акуратні терпіх смак округлого свинства вчынил його душу вразливом на близній Біль Як бы не дозіщы было втраты вітця і матере втратил і свій рідний окружаючий го світ треба было ся перенести до дост далекой і територияльній і культурово центральной Галичыны де жыл з родином старший брат Йоан Ту в кругу міцно сполонізуваного грекоколиц грекокатолицкого духовенства мусіл чути ся обчо Тото може Вас чудувати же духовенство было сполонізуване Так не маме свідомости того припоминат тото як то чытал дайменато як ся война і мір товстоя зачынат то там сат далекы суткы по французскы Бо такій был час по французскы аристокрация бесідувала а в нас бесідувала аристокрация та аристокрация высша і середня інтеліґенция а цілком слаба інтеліґенция бесідувала по польскы Был такій час же Лемковина ся тому в меньшій мірі піддала лем східня Кустьок Я чытал такы спомины такы деґресив але мусу єм повісти ося мі подабат же зачалий пришол такій час же зачалий молоді молоді молоды інтеліґенты зачали В реліґійных в реліґійный обшыри очыщувати обряд бо был был однищений і старали ся вертати до джерел і прізло двох інтеліґентів молодых домів на навакациі І бесідували по свому А кухарка кухарка стала і гадато Коніц свята На сальонах по руску розмавляю Но такій был такій был час В школі при святым Юрий во Львові де пришло ся му поберати основны наукы панувала Польщына Його учытелями были Серенович Чехович Бобовник Скібіньскій і вшыткы они як напише пізнійше Павлович своі автобіоґрафіі барз делікатні обходили ся зо мном і гардіцьком ня ополячыли Та прийміме тото вызнаня з легкым прижмуріньом ока Ополючыня а тото мусіло быти барз поверховне бо такой душы як Павловичова не дало ся змадярщыти ополячыти ци тіж сословачыти Дайме на то в ґвардийской ґімназиі де вчыл ся в тых тых і тых роках припущыл Нису на священника зараблял жыл з чого міг медже інчыма вчыл в польскых родинах о чым спомнене З його послуг корыстал ґраф Замойскій котрий был в контакті з шырокым світом отримувал дуже польскых і німецкых часописів мал тіж прекрасну бібліотеку Туто зачытувал ся Павлович творами Адама Міцкєрича по чым як сам споминат ночами не міг заснути То в трнаві студиючы зо Словаками зачал вдыхати до себе славянофільскы ідеі якы обнимали уж товды штораз шырше кругы Але тіж ту зачал складати своі першы творы в рідным языку Горы горы Зелененькы Як вас не видати Єднакы в рідным хоц рімскыма буквами і бо цитую Я не знал руской скорописы як варит автобіоґрафія То заскакуюче цілы шкільны рокы цілий молодий вік в якым формує ся характер чловека в якым наставлят ся до жытя провюл серед далекого од рідности елементу же так го не найгарше назву А уж на старті свойой творчости внуріл ся в тоту же рідніст саме ядро народа мало того хоц часто окружений під панками панами і панисками хоцы захоплений высокоштыльовом міцкєвіцьом якого творчіст дост далека была од хлопскых стріг акуратні ку тому найбіднійшому Ядро післал своі думкы Павлович Єден з найвчастнійшых його творів а при тым найбільш <unk> стрічок Епос сталпы бідного селянина Написал го І Ту біловезаны сут недавно іж в нашых часах по І войні світови найдено тот твір під стріхом церкви в білоскій біловазьской церкви при ремонті Знаний іщы під інчым наголовком Ци не іде ті до плачу як видиш до нужду сыдлачу посвячений тій хлопскій сыдлачий доли доли Панщарів А якым же прекрасным якым чыстітьскым языком хтіло бы ся повісти лемківскым Малює смутнаво ліричний образ на самым вступі епозу За гору сонце заходит з хмар ся новы місяц родит Вітрік подуват холодний а панщар іде голодний Слабым кроком домів крачат лем ся гев і там затачат Датус провокацийні выгварил єм тото хтіло бы ся повісти лемківскым бо понятя лемківскости не заапліматизувало ся на Пряшівщыні доднес Але лемківску языкову приналежніст не я перше підкрислюю уж в <unk> році іщы за жытя Павловича Івміній Сабов выдаючы в Узгороді свою христоматрів церковнославяньскых і угрорускых літературных памятников зауважыл што Александр Павлович просто народний поет писучий по большій части нагору шаришскых Лемков Христоматя і так З залюбліньом і даяком чугом звертам заєдно увагу в публикациях і всякых симпозийных і вільных дискусиях што язык котрый передал нам в своіх творах Александер Павлович был языком вшыткых руснаків на захід од Лаґірця і Вислока Гырбеты Карпат іщы го не поділили на пілніч і полудне А як далечко молодышли днес од себе Як мы ся ополячыли а іщы барже што тіж тверджу з цілковитом абсолютном одповідальністю пословачыли Фізично ґеоґрафічна лежнорідніст творчости не ісла очывидні в парі з духовом дорогом жытя Ту ся діяло дуж сумні бо часы были бурливым Революция <unk> рока обернула горі знат думаня абсолютной більшости Русинів Прихід Рускых війск на поміч Габсбурґам міцно припомнул о істніню Великой Руси Політикы на челі з добряньскым і творці культуры якым проводил Духнович вынесли на престів русофільство якє буде домінувало через <unk> років Піддаст ся му і Павлович хоц не до кінце А коли ходит о саму творчіст далеко не до кінце хоц єдны як ставровскій поправдов будут писати то чыста по русийскы другы языцьом то Павлович заєдно вертал буде ґужывому слову народа Аж і в творах писаных загальнопрятым язычом творіл буде своє коіне призріме ся хоцбы в Вершови Душа Карпатогорця Складат ся він з двох части перша мож бы речы прикладно культурна кінчыт ся о господи благословы струны нашой віры што понял запад істину православной віры Друга трістричкова част котра як бы завершат твір злучыт уж хоц не зламане єст стампове <unk>r<unk> слові рускій выразні народным Слушай рускій Чловіче дзюк народа тебе кличе смотри быстро спрости тіло рушай ступо крачай сміло Крачат і кличе В більшости кроком і голосом простого народа Підеме дальше за ним чом акуратністеском заповідженом на головку нашого допису Підеме там де вівсяний чыр без соли хлипали бідны полове Нихто Абсолютні нихто в нашій літературі не схылил так низко головы підхлопскє одвіря не прізерал ся як Зо слизами твари росят з неба хранителя просят Постуляли до сну очы Боже буд ім допомочы В Павловича священника што зрозуміле Бог прикликуваный єст барз часто не інакше з рештом як і в цілым тогочасным нашым богобійным народі так Але не раз з того покірного канону вырве ся як крик серця такій Вырве ся крік серця такій ся зморозит гыне як на брегу рыба образ Боже твій безхліба Павлович священник ци в часі коли пише стал бідного селянина будучий священник одже так ци іначе приналежачый ґу тій упривілеґіюваній сфері котра в тамтышніх заложынях мусіла спілвістнувати і спілграти Павлович і Ґомость Не лем прізерат ся нужді і описує Ю але одважні называт паньскых гайдуків потворами Правда Павлович не барз видит выхід з преокрутной долі преокрутна доля його слова Але при ці трудно вымагати жебы в тых реалиях был Чернишевскым Вшытко єдно видит дуже далеко видит дуже далеко парадше глубоко понад виджыня спілоліты Барз глубоко чує Павлович до Люсироти Тото чутя є уж барже зрозуміле Адже сам болячо досвідчыл си родинства Зрозуміле Але припомнути о чым треба бо знаме же люде часто хоц перейдут біду поводят ся пак згідні з приповідком Забыл віл Павлович не забыл Хоц його власне сіротинство напевно ся не уж ся загоіло виділ чуже плач над до мном поле плачты лісы горы Бо не мам нянічка любезной підпоры Прекрасно присмутно малює Павлович скытаня сироты в долгым вершы замерзша сирота О Боже Боже што уж почати Деше ся уж повернути Ци далей іти ци ся вертати приходит чу загынути Сонечко зашло барз ся затмило стежечку снігом задуло дітятко в снігу долго блудило страпило ся і узнуло Тото сиротятко стало ся ангеликом люде го нашли там де ворониска крявчали Пак збили труночку горбок гробик выбрали панотец старий повіли смутне казаня о тым жебы діти в надіі вірічтили родичів а родиче мали повинніст діточкы честно ховати То єдно розвязаня В інчым циротиньскым верси сирота автор інакше завершат свій образ сирота приголюблена добрыма людми вырастат на дівку выходит добрі замуж приносит щестливіст собі і інчым Добро оплачат ся добром Добро приносит добро Звернули му увагу на єдну народолюбну страну Павловича а мож бы іх перечыслювати а перечыслювати порады остережыня просьбы однісні при ріжных жытьовых ситуаций а ключом до выходу з біды єст Павловича Павловичовій філософіі жытя наука і іщы раз наука І тут тіж припущу а остатнє акапіт коротків На закінчыня жебы ся ліпше запамятало лишыли мы єден факт з біоґрафіі Будителів мамом Александра Павловича была Анна Ґладышовска з нашой Лемковины Отже плынуло в ним і пілнічнолемківска кров Як же они цінити не шанувати тераз послухаме діточок Ям по тым себі забуде ху повісти так кустьок пригварити нашым Руснакам з тамтой стороны Бескіда пані професор Жотым поіла же о нашых творцях ся там праві нияк не бесідує А мы а мы ся старали оддавна оддавно як нас розогнали по высокым світі по Украіні на Дон і на Додру та сме не знали нич о нашій літературі і о тами бо одкаль сме мали знати Але як ся в <unk> р зачали сме одраджати одразу акуратні взяли сме і Павловича о іщы в голосі ватры смо тету на його річницю допис короткій і <unk> прекрасны вершы гей то значыт <unk> років тому Ту в бесіді што сме чытали альманах сме го тіж публикували в антолоґіі ту сме го взяли його шумні вершы ту тіж лемківскых календарях так же о половицю сме памятали і хтіли сме тото народу приблизыти кілько з того остало незнане Але Але стараме ся Я лем так коротко на сам початок не вручыло бы сміого што бы і на нього они так ресном бесідувати Пересылиме і народны співанкы але тіж двів русиньскых поетів співанкы і од такой зачненой до слів Миколая Лодя музыка Петро Мурянка май Діти ся выреска звідували чом бы зпламе май в жолтным І одже я докінчы шыре і ту бым хтіл вас тій барз подякувати лам же приходите і же хцете ся шыти А то маю тосте ва силу вырослете выродите ся вы хцете видіти і высте тыма квітками высте мою і вырозпи бато Автор того веса з Рупасі по <unk> столітя Так буде народна співанка тумашню де санок дех была Віктория Властивы жены атис хлопців дісли на сесли Моя побізі лем <unk> што не знаів Алена Ориса Александер Павлович я русочка дівочка Карфат Бескід мій отец мати Маковиця руского няня матери я руска дівиця Я русочка дівочка руска моя мати В колесці ня вчыла по рускы співати Люляй люляй синятко матимі співала І з мамінай груди пісні з молохом я ссала Рускы братя сестриці рачте послухати Пісні Руской матери буду вам співати рецитувала Наталия а тепер перше єдна Народно спланка сором патрітя де майка лейдностмя наза раты де май ферта гатвер лейдносмя назай <unk>ea Яні сваниса три наред видава алід Фреза Яні Шаниса три на зайтарес ра фария ела феліс фаресаниса лем Лем видава ребаліт скарем видава рамы серед і на конец Зас до До спів і музыкы Петро Мурянкы до співами тіж до Ластів рефлі черем через но замучена вода не весела весела слова фільнаю Мой брат мій брату Яну Брала м на яроць узівне Може сві найдеме селет близко Буде нам рабочко добрі кованя Яку тобі буду часті ся видила То міры в Явід фільмай поздоленте мольы не сефліма зубів засмиляны але застиваны мал ґан тайда або стива Малопоса высели латорзе на милого се на село залай до масало о