Театр Терка #13 - Ярослав Гашек, Уця в жентици
Еп. 13

Театр Терка #13 - Ярослав Гашек, Уця в жентици

•

Опис епізоду

Odcinek poświęcony jest Jarosławowi Haškowi i opowieści „Ucja w żentici“. Z fragmentu transkrypcji wynika, że akcja toczy się podczas górskiej wędrówki w okolicach Kráľovej hoľi, a ważnym motywem są rozmowy z przewodnikiem i obiecany posiłek dla wędrowców.

Автоматычна транскрипция

Ярослав Гашек Уця в Жентици Спомин з кральовой Галі Было нас пятьох
Володіл нами грекокатолицкій парох з Тельґарту за походжыньом Русин міцно бесідливий і
гомость Тоту ескападу до колыскы славного словацкого героя Яносіка не забуду аж
до смерти Кральову галю отуляла іщы ранна гмла Лем над преглубокыма смерековыма
лісами родили ся хмаркы як білий дым котрий здалека выглядал як немаючий
кінця великій фырдей Початок нашой подорожы был для мене істинно веселий Сіли
сме на фурманку таку яку без труду мож найти хоц якого дня
в малым селі Тельґард На повыгынаных дощках простого воза метало нами вгору
так што по годинній телепачці наш пан фарар запропонувал жебы сме ся
порядні до воза мотузами привязали Остатні слова выповіл на высоті рівні <unk>
центиметрів Як то вырахувал терплячий довєдна з нами Геометра Жоньскій зо Львова
Спомянул єм што початок был радістний а то з той причыны же
перестали мня з наглаболіти зубы котры мі давали знати про ся цілу
ніч Подорожувати на такым возі то лем розкіш Повідают же кому докучают
і мозолі так напевно буде з них вылікуваний цернига вранцер нига врантерліє
А дорога была гейбы построєна про наш запрях великы камінны бульваны кус
млак болото і каміня сплетены з кавальцями пороздераных дерев котры як утримувал
наш возак грабушка на яр велика вода понесе довол ку долині Видокы
были подиву гідны ціле дзюмбірскє горуваня воздвигало ся далеко во гмлі За
нами долов ясны жолтавы соломяны стріхы в романтичній тельґардскій долині горіли в
промінях сходячого сонця а гром ту іщы маленькій потічок розпристерал ся срібрным
пояском вздолж зеленых лук рівно на захід Даколи крыл ся моментальні коли
долином точыли ся кубята млы як бы годны были никнути од сонця
Хмара уступлювала найперше лем з долины пак одходила і з лісів кругом
нас а іщы потім почали ся обявляти гірскы лукы скалы на вершках
опротив нас і скоро взрили сме величественну кральову галю пороснену денеде косівком
низкыма лишайниками округлым голым верхом котрий здалека подібний был до прекрасного грибка
Гын жыл Яносік збійник добрий шугай гварил возак грабушка вказуючы бычом вперед
і за гак вісіл продолжал по короткым молчаню бо правдом валил і
то вшыткым в очы Адже і бил ся за нарід доповіл стугом
в голосі ґылтнувшы сливовиці Далеко іщы маме гей будеме ся вести вера
Боже іщы зо дві годины а пак на верх з годину піше
То ся парібкы збійникы налітали нич перешли доповіл зо старунком Тепер збійників
не видно Были до недавна ту і там а і з Тельґарту
іх было пару Добродушний грабушка румянил ся од того часу дорозуміл єм
што і він колиси ту і там за молоду збійникувал найперше вліземе
на верх а дале зыйдеме выгідні довол до колибы Тамтого тыжня был
в мене бача прорекнул парох Повіл єм му же придеме на гостину
і жебы нам з той нагоды зварил уцю в Жентици то єст
ідло сотворене досправды для вандрівників Чловек наситит ним і голод і спрагу
Конец кінців надію ся што буде нам смакувала бача бесідувал што ся
постарат В колибі єст надзвычайні чысто то заслуга нашого пана учытеля самому
ходили по шаласах поясняли і тепер до того іх поетичного бруду проникло
кус культуры І я сам докладам старунку про тутышній нарід перед двадцетьома
роками коли м ту настал нарід был іщы окрутні занедбаний фурт лем
биткы і так дальше Тепер то уж зо вшыткым ліпше выд Іщы
лем єдно підшмаріня нашого товариства горі і малы коникы пристанули Были сме
під верхом грабушка рушыл ґушаласам а мы сме высіли а властиві поспішно
передерали ся през темно зелене посплітане голузя косівкы Чым выже спринцували сме
ся тым красший был вид на пороснену лісом околицю Чудесну тишу крыли
в собі тоты мрачны лісы пониже нас Страчена долина далеко зо своіма
скалами здавала ся быти темном діром входом до якысых напіл розваленых сіны
Дішли сме на верх кральовой голи по двох годинах підходжыня і зачудуваню
ся штораз новым панорамам Перед нами засніжены татры верхували поторганыма турнями з
громады низшых горок чысте ясне небо выняткова прозрачна атмосфера і тота глубока
тиша Сходили сме до шаласів Схід был скорший бо часто катуляли сме
ся по сухій долгій траві так надзвычайні слизкой травы іщым не виділ
Лем дакус єм си обтер ніс ны то сме в шаласі красна
чыста буда задуманий Сивенькій бача і двох повертливых югасів з шырокыма повясами
лем псы злы Правдивы волкы прібували поторгати нашому товариству єдному за другым
ріжны части облечыня А добротливий бача Сміючы ся шептал што скоро ся
з нами скамаратят Радили сме о ріжных справах закля не была зварена
уця в Жынтици надзвычайні почарувал ня єй смак Найліпше зрыхтувана сернина не
могла бы смакувати ліпше як тота особливіст словацкых шаласів і гомост взяли
бачу мімо і про штоси звідували Не дочул єм о што іде
лем достеріг єм што парох коли вернул ґунам был барз блідий одернай
га Скоро ся змеркне обвістили ліпше вертайме домів Дали сме му правду
грабушка спокійно спал на возі Хвилю тырвало нич ся обатурил рушыли сме
пан Фарар был заєдно блідший і блідший Аж заінтересувало тото вшыткых За
дозволіньом не хворы сте звідал єм ся священник зітхнул зблідну іщы барже
і тремтячым голосом вышепотал панове тота уця В тій жентици котром нас
гощено то была уця котра мі здохла тамтого тыжня панове то страшне
лем то правда Мы єй зіли Тот нещестний хлоп єй выкопал мали
правда зварены дві уці тоту выкопану призначыли для себе а свіжо вбиту
для нас Але Але якоси то попутали Лісы попри нас мают соткы
років Лем то з правды ниґда не виділи такой ґрупы пятьох блідых
хлопів як тота наша уця в Жентици смачнійша як сернина єст моім
єдиным жалістным спомином з колыскы збійника Яносіка Нещестний Сивенькій Бача Выслухали сте
оповіданя Ярослава Гашка Уця в Жентици спомин з Кральовой Галі Протлумачыл чытал
і про радийо лем фм приготовил Богдан Ґамбальна вранцер в ранє